Feline urinecalculi, beter bekend als blaasstenen, kan een ernstig gezondheidsprobleem zijn bij katten. Vaak een neveneffect van een blaasontsteking (UTI), diabetes of hypothyreoïdie, stenen zijn eigenlijk gekristalliseerde mineralen die zich in de urinewegen vormen. Ze kunnen struviet- of calciumoxalaatstenen zijn. Feline urinecalculi komen vaker voor bij vrouwelijke katten, maar kunnen ernstiger zijn wanneer ze bij mannetjeskatten optreden, omdat ze smallere urinebuizen hebben. Er kan een volledige blokkade optreden, waardoor de doorgang van urine wordt verhinderd. Dit is een diergeneeskundige noodsituatie en moet onmiddellijk worden behandeld.
Beschrijving
- Blaasstenen zijn een veelvoorkomende aandoening bij katten. Struvietstenen zijn meer prevalent, maar calciumoxalaatstenen worden steeds vaker bij katten gezien, mogelijk vanwege het dieet. Stenen zijn harde massa's van gekristalliseerde mineralen. Ze irriteren de blaas- en urinebuiswanden en kunnen een blokkade veroorzaken. Deze stenen zijn korrelig en scherp en werken als schuurpapier op de delicate wanden van de blaas en urinebuis van een kat.
Symptomen
- Het meest voorkomende symptoom van feline urinecalculi is bloed in de urine. Vaak zal de kat beginnen met plassen buiten de kattenbak en zal ze tekenen van moeilijkheid vertonen bij het plassen. Let op persen of huilen wanneer ze probeert te plassen. Er kunnen kleine hoeveelheden urine worden uitgescheiden. Als u een verandering in de urinaire gewoontes van uw kat opmerkt, verdenk dan een UTI. Wanneer een volledige blokkade optreedt, zal uw kat tekenen van zwakte, pijn en een totaal onvermogen om te plassen vertonen. Dit is een noodgeval.
Speciaal dieet
- Struvietstenen kunnen soms worden opgelost door het introduceren van een speciaal dieet. Uw dierenarts zal speciaal voedsel voorschrijven dat de stenen oplost. Voor katten met terugkerende struvietstenen kan dit dieet een permanente oplossing zijn. Het voeren van blikvoer aan een kat, een mengsel van blik en droog, of bevochtigd droog voer kan helpen bij het voorkomen van stenen. Calciumoxalaatstenen kunnen niet worden opgelost met dieet en vereisen mogelijk een operatie.
Antibiotica en UTI's
- Soms treden stenen op in combinatie met een UTI. Een dierenarts zal de onderliggende ziekte behandelen en antibiotica en pijnstillers toedienen. Zodra elke bacteriële infectie is opgeruimd, zal een verder onderzoek naar de oorzaak van de stenen worden uitgevoerd. Als uw kat lijdt aan terugkerende UTI's, houd dan zijn kattenbak zeer schoon, voer kleine hoeveelheden voedsel vaker en voorzie voldoende vers water.
Chirurgie
- Calciumoxalaatstenen reageren niet op dieetbehandeling. Soms kunnen deze stenen uit de blaas worden gespoeld door het introduceren van steriele vloeistoffen. Als deze procedure niet werkt – of niet kan worden gebruikt omdat de stenen te groot zijn – kan er een operatie worden uitgevoerd. Er wordt een incisie gemaakt in de buik van uw kat en de stenen worden verwijderd in een procedure die cystotomie wordt genoemd.
Chirurgische correcties
- In sommige gevallen zijn stenen het resultaat van een tumor of een anatomische afwijking. Deze aandoeningen worden gecorrigeerd door een operatie. Bij mannetjeskatten die blijven lijden aan herhaalde blokkades, kan een chirurgische ingreep worden uitgevoerd om de opening van de urinebuis te verwijden. Dit is een ernstige ingreep en wordt meestal als laatste redmiddel uitgevoerd.
Preventie
- Om de incidentie van urinewegproblemen en de ontwikkeling van feline urinecalculi te verminderen, voorzie een geschikt dieet. Het toevoegen van water aan droge brokjes helpt, maar het toevoegen van blikvoer – geheel of gedeeltelijk – is een betere optie. Kijk naar voedingsmiddelen die de best mogelijke kwaliteit ingrediënten bevatten. Het eerste ingrediënt moet een benoemd vlees zijn, niet een type graan of vuller. Blikvoer voor katten helpt om de urine van een kat te verdunnen, waardoor het risico op calculi wordt verminderd.
