Huisdieren
Huisdieren
De oorsprong van de staartloze Manx wordt verbonden met de ark van Noach: Noach zou de staart afgehakt hebben toen de regen begon. Een ander verhaal gaat over een Spaans schip dat bij het Eiland Man strandde. In werkelijkheid ontstond de stumpe staart door een genetische mutatie op het geïsoleerde eiland, waardoor het gen door generaties heen werd doorgegeven. Vandaag wordt de ras nog steeds gefokt op staartloosheid.
De Manx heeft een stevig lichaam en een dicht, dubbellaags bont. De voorpoten zijn korter dan de achterpoten, de rug is korter dan gemiddeld. De oren vormen een specifieke bekkenvorm op het hoofd. Het is een grootgebotene kat met brede borst, breed hoofd en ronde ogen. Vrouwtjes wegen 3,5-4,5 kg, mannetjes 4,5-5,5 kg.
Manxen zijn vriendelijk, mensengericht. Als voormalige werkkatten zijn ze actieve binnen/buitenkatten en enthousiaste jagers. Ze worden 'hondenkat' genoemd omdat ze hun baasjes overal achterna lopen. Meestal rustig, maar beschermend; ze knurren tegen onbekenden. Ze houden van rust, schrikken snel, maar zijn over het algemeen evenwichtig en geschikt voor gezinnen met kinderen.
Het gen dat de staart verkort, veroorzaakt ook het Manx-syndroom: wervelkolomafwijkingen die vaak bij de geboorte aanwezig zijn en dodelijk kunnen lopen. Symptomen (moeite lopen, blaas/darmproblemen) ontwikkelen zich in de eerste maanden. Fokkers docken de stumpe staart van katjes af om pijnlijke artritis na 4-5 jaar te voorkomen. Operatie op volwassen katten is pijnlijder en duurder.