Huisdieren
Huisdieren
Paarden zijn vluchtdieren die afhankelijk zijn van hun voeten en benen voor hun overleving. Het ontwerp van een paard betekent dat het een grote hoeveelheid lichaamsmassa heeft die wordt ondersteund door vier relatief kleine steunpunten, wat grote druk uitoefent op de gewrichten en voeten. Het is essentieel om de voeten en benen van een paard regelmatig te controleren om ze gezond te houden. Het is nuttig om te weten hoe je zachte druk kunt uitoefenen om een terughoudend paard aan te moedigen zijn voeten op te tillen.
Regelmatige controle van de voeten van een paard is een essentieel onderdeel van een uitgebreide verzorgingsroutine. Hoofproblemen kunnen snel escanderen tot het dier kreupel wordt, dus probeer potentiële problemen zo snel mogelijk op te sporen. Als je paard beslagen is, met metalen paardenijzers die aan zijn voeten zijn genageld, kunnen de nagels losraken, waardoor het ijzer kan wentelen en onstabiel wordt. In dit geval moet het ijzer worden verwijderd en opnieuw worden geplaatst. Paarden hebben een driehoekig kussen aan de achterkant van hun voet, de "kameel" genoemd; stenen kunnen vaak tussen dit kussen en het ijzer komen te zitten, wat kneuzingen veroorzaakt. Bovendien kunnen elke snede of trauma aan de kameel of zool van de voet snel ernstig worden en kreupelheid veroorzaken.
Sommige paarden kunnen terughoudend zijn om hun voeten op commando te tillen, soms worden ze erg onrustig. Er zijn twee hoofdredenen hiervoor – angst en pijn. Aangezien een paard een vluchtdier is, schakelt het tillen van een van zijn voeten het effectief uit. Als het paard jong, onervaren of nerfachtig is, zal het zeer terughoudend zijn om zijn kans op ontvluchting op te geven door de handler een been te laten oppakken. Het vereist vaak veel werk van de handler voordat dergelijke paarden zich comfortabel voelen met het oppakken van voeten. Evenzo, als een paard pijn heeft, kan het terughoudend zijn om een been voor onderzoek te tillen. Het zal normaal gesproken meer terughoudend zijn om een gezond been te tillen dan het kreupele, omdat het dan gedwongen wordt meer gewicht op het kreupele been te leggen.
Om een voorvoet van een paard te tillen voor reiniging, sta bij de schouder met je gezicht naar de staart. Laat je hand langs de achterkant van het been van het paard glijden. Goed getrainde paarden tillen meestal hun voeten op dit stadium, maar als je paard terughoudend is, druk dan stevig je lichaamsgewicht tegen zijn schouder. Dit brengt het paard voldoende uit evenwicht om het been dat je hanteert op te tillen. Om een achterbeen te tillen, sta met je schouder tegen de achterhand van het paard, met je gezicht naar de staart. Laat je hand langs de voorkant van het been glijden, en druk indien nodig stevig tegen de achterhand totdat het paard zijn gewicht verplaatst. Bepaalde paarden zijn gevoeliger voor het hanteren van hun achterbenen en kunnen naar voren uitgaan – "koeiengetrapt" genoemd – of naar achteren. Het is verstandig om een helm te dragen bij het hanteren van een onbekend paard en voorzichtig te werk te gaan.
Om je paard te laten tillen met zijn been naar voren en omhoog, tik zachtjes op de achterkant van de knie met je hand of een stok. Deze beweging wordt gebruikt om paarden de beroemde "Spaanse Wandeling" aan te leren, een overdreven loopbeweging die wordt gebruikt in de dressuur, wat een competitieve test is van de training van paarden.
Een ander gevoelig gebied is boven de hielknobbels – het vlezige, afgeronde gebied aan de achterkant van de voet. Houd het been omhoog en plaats je duim tussen de hielknobbels. Laat je duim omhoog het been glijden tot hij rust in de holte aan de achterkant van de kootgewricht, het enkelgewricht van het paard. Het uitoefenen van druk hier zorgt ervoor dat je paard zijn been samentrekt en zijn voet naar achteren tilt.