Huisdieren
Huisdieren
Een effectieve indicator van de algehele gezondheid van een paard is de toestand van zijn vacht. Schimmel- en bacterie-infecties kunnen op onderliggende gezondheidsproblemen wijzen. Huidaandoeningen waaraan paarden het meest lijden, zijn ringworm (dermatofytoose) en regenrot (dermatofilyse), wat een bacteriële infectie is die vaak voor een schimmel wordt aangezien omdat het vergelijkbare kenmerken vertoont. Ze kunnen op het gezicht alsmede op andere delen van het lichaam aanwezig zijn. Een goede diagnose kan onderzoek of behandeling door een dierenarts vereisen.
Ook bekend als dauwvergiftiging en regenschurft, regenrot wordt geïntroduceerd door schrammen of insectenbeten. De bacteriën leven in vochtige grond en komen het meest voor in vochtige gebieden met hoge temperaturen. Regenrot kan aanwezig zijn op het gezicht van een paard, maar valt doorgaans de rug, nek, manen, billen en benen aan. De ziekte is besmettelijk en verspreidt zich gemakkelijk naar andere paarden als gevolg van voortdurend vochtig weer, slechte stalomstandigheden en insecten, zoals teken en vliegen. De laesies verschijnen als ronde korsten rond verklonterde plukken haar, bekend als "verfkwastlaesies." Naarmate het vordert, groeien de laesies samen, vormen een korstige korst met geelgroen pus.
Behandel zelfs milde gevallen van regenrot onmiddellijk, omdat het zich snel kan verspreiden. Bade aangetaste paarden dagelijks gedurende ongeveer zeven dagen met een antimicrobiële shampoo die jodium, benzoylperoxide of chlorohexidine bevat. Verwijder de korsten en haarplukken bij elke badbeurt, wat bloeding en aanzienlijke pijn zal veroorzaken, maar noodzakelijk is voor het genezen om te beginnen. Breng een povidon-jodiumoplossing, fenol of chlorohexidine aan op de laesies gedurende vijf dagen. Bied bescherming tegen insecten en houd het paard geïsoleerd in een droge, goed geventileerde ruimte tijdens de behandeling, met voldoende zonneschijn zoals het weer toelaat. Acute regenrot kan medische behandeling van een dierenarts vereiden bestaande uit streptomycine of penicilline antibioticainjecties.
In tegenspraak met de naam wordt ringworm veroorzaakt door een schimmel, niet door een worm. Tekenen van de schimmel omvatten ronde, haarloze plekken op het lichaam van het paard die schilferig en korstig zijn, met schurft en mogelijke blaarvorming als deze niet wordt behandeld. De laesies zijn jeukend, zeer besmettelijk en kunnen worden verspreid naar mensen. Ringworm verschijnt op het gezicht, rond de ogen en op de benen, borst en zadelgebieden. De ziekte wordt geïntroduceerd door veelvoorkomende schrammen en verspreid door het delen van harnassen, zadeldekken en verzorgingsgerei tussen paarden. Ringworm komt het meest voor bij paarden van 3 jaar of ouder en gehandicapte paarden.
Hoewel ringworm over het algemeen geen dierenartsenzorg vereist, neem onmiddellijk contact op met een dierenarts. Schimmelinfecties kunnen wijzen op een ernstigere interne infectie die medische behandeling vereist, en een bloedpaneel kan worden aanbevolen. Begin onmiddellijk met behandelingen door het aangetaste paard te isoleren en al het zadel en verzorgingsgerei te desinfecteren met één deel bleekmiddel op 10 delen water of povidon-jodiumoplossing. Verwijder korsten en los haar van de laesies van het paard om verspreiding van de schimmel en herinfectie van de huid te remmen. Bade het paard dagelijks gedurende vijf dagen met een antischimmelshampoo die miconazool bevat. Voer de behandeling wekelijks gedurende ongeveer vier tot zes weken voort, of totdat de wonden volledig zijn genezen.
Voorkom regenrot en ringworm door goede hygiëneprocedures te volgen, zoals dagelijks verzorgen, ervoor zorgen dat alle paarden voldoende weidegang krijgen, en dat stallen regelmatig worden uitgemest en schoongemaakt. Geef elk paard zijn eigen zadel en verzorgingsgerei zodat apparatuur nooit wordt gedeeld. Verminder omgevingsrisico's door gestalde paarden zo droog mogelijk te houden, vooral in natte gebieden en vochtige klimaten, en door bijtende insecten te elimineren. Behandel aangetaste paarden onmiddellijk door ze te scheiden van weidematen om de verspreiding van infectie te voorkomen.
Wanneer je een nieuw paard introduceert in je equiene familie, isoleer het dan twee tot drie weken. Observeer het op mogelijke tekenen van schimmel- of bacteriehuidaandoening, zoals hoesten, huidschrammen of laesies.