Huisdieren
Huisdieren
Iridologie (uitgesproken 'eye'-ridologie), of iridodiagnose, is gebaseerd op het idee dat aandoeningen van het gehele lichaam worden aangegeven door de toestand van de iris, of gekleurde deel van het hoekje. Hoewel controversieel, wordt iridologie redelijk breed praktijk als een vorm van alternatieve geneeskunde voor humane patiënten. Een minder bekende, maar steeds meer toegepaste vorm van iridologie betreft dierpatiënten. Equine Iridologie – iridologie toegepast op paarden – is een groeiende, steeds meer gesofistikeerde subdiscipline.
In iridologie gebruikt de praktijk kaarten die specifieke gebieden van de iris van het oog definiëren als vertegenwoordigers van verschillende lichaamsdelen; de linker- en rechteroog corresponderen met verschillende weefsels of organen. Iridologen claimen dat iridologie al minstens 2000 jaar wordt beoefend en "discreet" in de Bijbel wordt genoemd in Matteüs 6:22. Iridologie werd in de 1800s "herontdekt" door twee mannen, samen de "vaders van de iridologie" genoemd: de jonge Hongaar Ignatz von Peczely en de Zweed Nils Liljequist. Bernard Jensen, een chiropractor, was pionier in het gebruik van iridologie in de Verenigde Staten in de jaren 1950.
Iridologie voor gebruik bij paarden is een nieuwe ontwikkeling in alternatieve diertherapieën. Equine iridologie is pas sinds ongeveer 2005 volledig ontwikkeld, door naturopaat Mercedes Colburn en Dr. Dena Eckerdt, DVM, die een iridologie-rooster (chart) specifiek voor paarden ontwierpen. Dit rooster associeert regio's van de iris met de individuele organen of systemen van het paard. De iridoloog maakt een foto van het oog van het paard om een duidelijk zicht te krijgen. Vlekken, stippen of verkleuringen in gebieden van de iris worden afbeeldingen en vergeleken met het rooster. Acuutte aandoeningen worden gedacht als witte stip of lijn te tonen, sub-acute als geel, oudere chronische issues als grijs, en langdurige, ernstige degeneratieve issues als zwart.
Kritiek op zowel humane als equine iridologie suggereert dat iridologie-kaarten gebaseerd zijn op intuïtie eerder dan wetenschap. Van de jaren 1950 tot heden hebben meerdere wetenschappelijke studies geen aantal correcte diagnoses weten te produceren groter dan dat toerekenbaar aan toeval. Daarnaast geloven sommige artsen dat het proberen een patiënt te diagnosticeren via methoden als iridologie medisch onverantwoord is, omdat het onnodige stress en zorgen kan veroorzaken over, bijvoorbeeld, een incorrecte kankerdiagnose. Iridologie kan subject zijn aan bevestigingsbias, waarbij de praktijkers die de roosters ontwikkelden een ziekte zagen en zochten naar een verkleuring in het oog om het te bevestigen, vaak een patroon creërend waar eigenlijk geen bestond en een situatie initiatief nam waar ze hun eigen waarnemingen onwetenschappelijk bevestigden.
Tot op heden is er in de VS slechts één cursus voor certificering in Equine Iridologie, en diverse in het buitenland. Zie de "Bronnen" sectie voor hun websites.