Hoewel de naam "cauda equina-syndroom" zou kunnen suggereren dat het om een aandoening gaat die uniek is voor paarden, kan het zich eigenlijk ontwikkelen bij een verscheidenheid aan zoogdieren, inclusief mensen. De term "cauda equina," wat letterlijk "paardenstaart" betekent, verwijst naar het deel van de wervelkolom dat op een manier vertakt die lijkt op een paardenstaart aan het einde van de lumbale regio van de wervelkolom.
Beschrijving
- Cauda equina-syndroom bij paarden wordt beschouwd als een type ruggengraatletsel. In plaats van te verwijzen naar één specifieke ziekte, verwijst de term "cauda equina" naar een aandoening die wordt veroorzaakt door een verscheidenheid aan oorzaken. Vanwege de locatie van de cauda equina, treft dit syndroom voornamelijk de onderrug. Het kan leiden tot een aantal symptomen, waarvan de meeste verband houden met een gebrek aan spier- en zenuwcontrole in de lumbale regio.
Symptomen
- Primaire symptomen van cauda equina-syndroom omvatten zwakte of verlamming van de staartspieren, gebrek aan spiercontrole in de anus en weinig of geen controle over urineren of ontlasting. Het paard kan ook gevoelloosheid rond de achterhand ervaren. Cauda equina-syndroom kan zich ook manifesteren door voortplantingsproblemen, zoals een uitstekende penis of andere seksuele stoornis. Af en toe kan dezelfde aandoening die het cauda equina-syndroom veroorzaakt, ook andere neurologische problemen veroorzaken, dus houd extra symptomen in de gaten die ongerelateerd kunnen lijken. Cauda equina-syndroom heeft relatief weinig effect op de gang van een paard, hoewel subtiele veranderingen waarschijnlijk zijn.
Oorzaken
- Cauda equina-syndroom wordt vaak veroorzaakt door trauma aan de wervelkolom of achterhand. Dit kan optreden tijdens een val, of wanneer een paard op een manier tegen een voorwerp achteruitgaat dat de wervelkolom schudt. Hard trekken aan de staart van het paard kan een soortgelijk letsel veroorzaken. Echter, niet alle oorzaken van cauda equina zijn letselgebaseerd. Een abces, herpes, hersenvliesontsteking of hondsdolheid kunnen ook deze aandoening uitlokken. Het lijkt er niet op dat een bepaald ras of geslacht van paard bijzonder gevoelig is voor cauda equina-syndroom.
Diagnose
- De dierenarts van uw paard kan cauda equina-syndroom diagnosticeren na een grondig lichamelijk onderzoek. De dierenarts moet mogelijk ook diagnostische tests uitvoeren om te controleren op gebroken botten, ontsteking en infectie. Deze tests vereisen mogelijk monsters van bloed of hersenvocht.
Behandeling
- Behandeling kan beginnen zodra uw dierenarts de onderliggende oorzaak van de aandoening van uw paard heeft bepaald. Als het syndroom werd veroorzaakt door een breuk of gebroken been, moet behandeling van het letsel prioriteit hebben. Het kan ook nodig zijn om infectie te behandelen en zwelling in het gebied te verminderen. Totdat het probleem is opgelost, kan het paard extra zorg nodig hebben, vooral tijdens en na urineren en ontlasting. Het paard kan laxantia nodig krijgen om de inspanning van het afvoeren van ontlasting te verminderen. In sommige gevallen moet de ontlasting handmatig worden verwijderd.
Vooruitzicht
- De kansen op herstel van cauda equina-syndroom variëren afhankelijk van de initiële oorzaak. Echter, onder de juiste omstandigheden is volledig herstel mogelijk.
