De skeletstructuur van een paard bestaat uit talloze botten die allemaal samenwerken om zijn lichaamsmassa te ondersteunen. Wanneer de gewrichten en spieren de beweging van deze botten activeren, is het resultaat de daaropvolgende locomotie van het paard. Daarom, wanneer een paard lijdt aan een botziekte, zal het dier niet alleen fysiek ongemak ervaren, maar vaak ook het vermogen om te bewegen verliezen, of in het ergste scenario volledig geïmmobiliseerd raken.
Spavin
- Een degeneratieve artritis van de onderste gewrichten van de hakken, spavin verschijnt aanvankelijk als een harde, botachtige zwelling aan de voorkant, binnenkant en onderste randen van de hak van een paard, en is vaak het resultaat van een overbelasting, verstuiking of trauma dat het oppervlak van het bot heeft geïrriteerd. De ontsteking leidt vervolgens tot de ontwikkeling van een "exostose" (nieuwe groei) die het oppervlak van het gewricht binnendringt en de artritis produceert. Symptomen omvatten de vorming van een harde, botachtige zwelling en chronische kreupelheid die toeneemt wanneer de hak van het paard gedurende dertig seconden tot een minuut wordt gebogen.
Ringbone
- Ringbone treft de pester- en koffiengewrichten van een paard. Hoewel het op elke leeftijd kan optreden, wordt ringbone het meest gezien bij oudere paarden. Verschillende factoren predisponeren een dier aan ringbone, waaronder afwijkingen in de bouw, erfelijkheid, onjuiste voetbalans en onjuiste beslag. Het kan echter ook worden veroorzaakt door direct trauma aan de pester of koffiegewricht of door schok van regelmatig reizen op harde oppervlakken. Symptomen omvatten kreupelheid en meestal, maar niet altijd, een botachtige zwelling in het aangetaste gebied.
Navicula-ziekte
- Navicula-ziekte is een degeneratief proces waarbij de diepe buigpees en het kleine bot (naviculaire bot) dat aan de achterkant van de voet van een paard ligt, betrokken is. Het naviculaire bot degeneratieert, meestal op het achteroppervlak, waardoor holtes en caviteiten (lacunae) ontstaan en chronische pijn wordt geproduceerd. Hoewel de ziekte het meest voorkomt bij oudere dieren, kan het op elke leeftijd voorkomen bij paarden, vooral als ze langere perioden zijn gebruikt voor wegenwerk of springen. Symptomen omvatten "wijzen" of staan met één voet voor de andere, kreupelheid in de voorbenen en struikelen. Het paard zal ook op de tenen lopen in een poging om geen gewicht op de hakken te leggen.
Laminitis (Founder)
- Laminitis treft meestal de voorvoeten van een paard en omvat ontsteking van de laminae. Aangezien de wand van de hak en zool extreem stevig is, is er geen ruimte voor zwelling, en omdat de laminae zeer gevoelig zijn, ervaart het dier acute pijn. Er zijn verschillende oorzaken van laminitis, waaronder het consumeren van te veel gras bij te weinig beweging van een paard; overmatig eten van graan of maïs; het vasthouden van de na-geboorte; en het gedurende overmatig lange perioden staan zonder te kunnen gaan liggen of bewegen. Symptomen omvatten uitgesproken kreupelheid, verhoogde lichaamstemperatuur, verhoogde polsfrequentie, warmte in de kroonrand, moeilijkheden bij het gaan liggen of opstaan, en duidelijke pijn wanneer de voet wordt aangeraakt.
Splints
- Gelegen aan de achterkant en aan elke kant van de koot van een paard, zijn de splintbeenderen bevestigd aan de bekleding van de koot door een ligament. Als de voorbenen van het paard worden blootgesteld aan overmatige stress of spanning, kan het ligament worden uitgerekt en zal de bekleding losraken van het bot. Subsequent ontsteking leidt tot zwelling, en symptomen omvatten lokale pijn en opmerkelijke kreupelheid. Echter, de pijn en kreupelheid nemen normaal gesproken af in twee tot drie weken, maar de zwelling wordt geleidelijk harder naarmate ontstoken vocht en weefsel verkalken en de splintbeenderen direct aan de koot fuseren.
