Huisdieren
Huisdieren
Wanneer een paard kreupel wordt, kan dat rampzalig zijn voor de eigenaren en ruiters die van hen houden. Of het dier nu een duur sportpaard is of een 'weidehuisdier', naviculaire botziekte is een veelvoorkomende oorzaak van pijn en kreupelheid en moet worden beheerd met goede dierenarts- en hoefsmidszorg.
Naviculaire ziekte bij paarden is een ontsteking van het naviculaire bot en de bursa, het kleine, vloeistofgevulde zakje dat het omringt. Het naviculaire bot is een klein, ovaalvormig bot in het hielgedeelte van de hoef dat dient als steunpunt voor de diepe buigpees. Deze pees en het ondersteunende bot zijn verantwoordelijk voor de strekking van de voet tijdens een pas. Algemene bouw, slechte hoek van de beenderen van de voet, onvoldoende voeding en harde werk tijdens de jongere, formatieve jaren van het paard worden allemaal beschouwd als oorzakelijke factoren bij deze ziekte.
Een paard met naviculaire syndroom zal een progressieve kreupelheid vertonen in een of beide voorbenen. De kreupelheid zal verdwijnen met stalrust en erger worden na een dag werken. Eén voet kan meer tekenen van kreupelheid vertonen dan de andere. Het paard zal meestal zijn stap verkorten en kan struikelen tijdens de draf. De teen van de hoef kan overmatige slijtage vertonen vanwege het landen op de teen in een poging om gewicht van de hiel af te houden tijdens beweging.
Een dierenarts zal meestal controleren op klinische symptomen door een 'kreupelheidsonderzoek' uit te voeren — het paard wordt door alle drie de gangen gerend terwijl de dierenarts uitkijkt naar duidelijke tekenen van kreupelheid. Hij kan ook aanbevelen om röntgenfoto's of een infrarood thermogram van het getroffen gebied te nemen. Thermografie geeft visueel bewijs van warmte en ontsteking in de bursa en rond het bot. De dierenarts kan ook vragen om een anesthesieblokkade van de zenuwen rond de buigpees, die het specifieke gebied en de indringing van de ziekte laat zien. De behandeling van naviculaire syndroom moet worden afgestemd op elk individueel paard. Dit omvat meestal correctieve beslag en hoefsnijden door een gekwalificeerde hoefsmid en voorschriften van medicijnen om de bloedstroom naar de hoef te verbeteren en pijnverlichting te bieden.
Naviculaire ziekte is een van de meest voorkomende oorzaken van voorbeenkreupelheid bij jonge paarden van vier tot negen jaar. Het komt vaker voor bij mannetjes, het trekt meer ruilingen (gecastreerde mannetjes) dan hengsten (ongestoorde mannetjes) en is nog minder prevalent bij merrie's. Standard-bred en quarter horses vertonen een hoger incidentie van dit syndroom dan andere rassen.
Paarden met naviculaire ziekte zijn vaak niet in staat om terug te keren naar een volledig werkschema, zelfs met behandeling en correctieve beslag. Een dierenarts kan aanbevelen dat het paard een langere tijd stalrust krijgt, en dan de eigenaar het dier een periode daarna laat handmatig wandelen. Het kan ergens van een paar weken tot een paar maanden duren voordat een dierenarts een paard vrijgeeft om meer te doen dan wandelen met een ruiter op zijn rug. Sportpaarden die springen of racen moeten mogelijk met pensioen gaan voor recreatief rijden om het terugkeren van pijn en kreupelheid te voorkomen.