Wat is naviculaire ziekte?
Naviculaire ziekte treedt de voorhoeven aan en wordt veroorzaakt door achteruitgang van het naviculairbeentje (os naviculare) door artritis, wat pijn en zwelling in het omringende weefsel geeft. Het beentje ligt aan de achterkant van de hoef, dicht bij de hak. Paarden met ernstige schade kunnen niet meer gereden worden, maar kunnen als gezelschapspaard dienen.
Kenmerken en symptomen
- Intermitterende claudicatie (verschijnende en verdwennende lamheid).
- Verkorte stap, onwilligheid om te draaien of afdalen.
- Lamheid kan van hoef wisselen; één hoef kan gevoeliger zijn.
- Weigering te werken, vaker liggen door pijn (vergelijkbaar met artritis bij mensen).
- Paarden dragen meer lichaamsgewicht op dit kleine beentje, wat de pijn verergeren kan.
Diagnostische uitdagingen
Naviculaire ziekte is moeilijk te diagnosticeren omdat andere hoefproblemen dezelfde symptomen vertonen. Geblaaste hielen, chronische hakinstorting en een ontstoken kroonbeengewricht kunnen de ziekte nabootsen. Differentiaaldiagnose is essentieel.
Risicofactoren
- Prestatiepaarden (rennen, barrel racing, reining, stuurpaarden).
- Harde ondergrond.
- Leeftijd: paarden ouder dan 5 jaar zijn vatbaarder.
- Onderbroken bloedtoevoer naar het gebied kan problemen veroorzaken.
- Hoefvorm was eens een verdachte factor, maar niet bewijzen.
Diagnostische tests
Meerdere tests in combinatie zijn vaak nodig:
- Röntgenfoto's, MRI, botscans.
- Zenuwblokkades om gevoeligheid na anesthesie te testen.
- Alleen een dierenarts kan een conclusieve diagnose stellen.
Behandelmogelijkheden
- Anti-inflammatoire middelen, betere passende zolen en pijnstillers geven tijdelijke verlichting.
- Naviculaire ziekte is niet geneesbaar.
- Chirurgische optie: neurectomie (zenuwverwijdering), geen permanente oplossing, risico op complicaties.
- Management: aangepaste training, hoefverzorging, pijnmanagement, gewichtscontrole.
