Huisdieren
Huisdieren
Klauwzeer en mondzeer is een van de meest dodelijke ziekten die boerderijdieren en andere klauwhoogdieren zoals antilopen, herten, buffels en giraffen treffen. Hoewel Europa, Noord-Amerika, Centraal-Amerika, delen van Zuid-Amerika en Australië en Nieuw-Zeeland vrij zijn van de ziekte, treft deze nog steeds grote delen van de wereld, waaronder India, het Midden-Oosten en sub-Saharisch Afrika. Er is geen genezing.
Volgens de Animal and Plant Health Inspection Service (APHIS) van het Amerikaanse ministerie van Landbouw, zijn de meest bekende tekenen van klauwzeer en mondzeer blaren in de mond en op de voeten. De blaren worden ook gevonden in de neus, op de snuit of neus, op de uier van vrouwelijke dieren en tussen de tenen.
De blaren, of vesicles, ontwikkelen zich tot wonden genaamd erosies. Het dier vertoont dan overmatig kwijlen vanwege de monderosies en kreupelheid vanwege die op de voeten.
APHIS merkt echter op dat andere ziekten soortgelijke symptomen kunnen veroorzaken. Om zeker te zijn, moeten laboratoriumtests worden gedaan om de oorzaak te identificeren.
Runderen met klauwzeer en mondzeer kunnen dof lijken. Ze kunnen koorts hebben en extreem lopende neuzen, of ze kunnen veel kwijlen en met hun lippen smakken. Koeien kunnen een verminderde melkproductie vertonen en spontaan aborteren als ze zwanger zijn.
Varkens kunnen ook koorts krijgen en terughoudend zijn om te bewegen en te eten. Zwangere zeugen kunnen aborteren, en biggen kunnen sterven.
Schapen en geiten vertonen koorts en dofheid voordat de blaren barsten, of het eerste teken kan kreupelheid zijn.