Huisdieren
Nierfalen komt zelden voor bij paarden. Het is zo zeldzaam dat er eigenlijk geen markt is die zich richt op langdurige patiënten. Bij de meeste gevallen van nier-, of renale, falen bij paarden, is het dier zo ziek dat het niet herstelt. Maar in sommige gevallen kan acuut nierfalen worden gestopt, en chronisch nierfalen kan worden vertraagd.
In de meeste gevallen is nierfalen niet iets dat snel wordt opgemerkt. Het paard kan aanzienlijk meer water drinken. De eetlust kan verminderd zijn. Het dier kan lethargisch en zwak lijken. Het dier kan vaker urineren, en de urine kan donker zijn, in sommige gevallen zo donker als bloed. Het paard kan overmatige hoeveelheden zout eten als dit beschikbaar is. Als enige tijd voorbijgaat en de nieren falen, zullen al deze symptomen verergeren, en het dier zal zichtbaar conditie verliezen.
Een van de belangrijkste oorzaken van nierfalen bij paarden is uitdroging. Wanneer een paard niet genoeg vocht in zijn lichaam heeft om een goede bloeddruk te handhaven, wordt het bloed niet goed circuleren en bouwen gifstoffen zich op in de bloedbaan, wat orgaanbeschadiging en falen veroorzaakt. Hetzij een geval van geen water, geen inname, hitteberoerte of diarree – als het dier uitgedroogd raakt, kunnen de nieren binnen uren beschadigd raken.
Als het paard zelfs kleine hoeveelheden planten met natuurlijke gifstoffen heeft gegeten – zoals snakeroot, adelaarsvaren, verwelkte rode esdoornbladeren of uien – kunnen de gifstoffen die tijdens de vertering vrijkomen effectief de nieren doden. In de meeste gevallen zullen paarden deze planten vermijden, maar in het geval dat er niets anders te grazen is, of als het dier het grootste deel van zijn leven in een stal heeft doorgebracht en niet 'opgeleid' is, kan het deze planten wel eten en zal het dat ook doen. Het is daarom het beste om je weidegebied op hen te controleren.
Bij schok of een ernstige wond met massaal bloedverlies, kunnen de nieren beschadigd raken door het gebrek aan bloedstroom naar de organen. Wanneer de nieren het bloed niet pompen, bouwen gifstoffen zich op, en de gevoelige weefsels van de nier zelf worden beschadigd. Alles dat de bloedstroom onderbreekt, is een gevaar voor de nierfunctie.
Wanneer een paard koliek krijgt, wordt zijn hele systeem in chaos gestuurd. Het spijsverteringsstelsel, zo kritiek voor het leven van het dier, gaat dicht, en gifstoffen bouwen onmiddellijk op. Er kunnen bloedstolsels in het bloed ontstaan, die vervolgens de nieren kunnen blokkeren. De extra gifstoffen in het bloed van de ziekte kunnen niet worden gefilterd, en de nieren raken beschadigd.
Alleen een professionele dierenarts kan het paard testen om te zien wat voor soort schade er is en hoe erg de nieren van het paard beschadigd zijn. Bij milde schade is er mogelijk geen behandeling nodig. Bij ernstige schade is euthanasie de meest humane optie. Elektrolyttherapie, dieetbeperkingen en IV-behandeling kunnen al dan niet nuttig zijn. De dierenarts zal in staat zijn te bepalen wat, zo er iets is, er op lange termijn kan worden gedaan voor een paard met nierschade.