Paarden zijn het meest gevoelig voor urinewegproblemen wanneer hun dieet op een of andere manier gebrekkig is. Als ze bijvoorbeeld niet genoeg zuur binnenkrijgen, wordt het bloed (en dus de urine) te alkalisch, wat resulteert in nierstenen. Paarden kunnen ook urineweginfecties en andere problemen ontwikkelen als ze niet genoeg te drinken krijgen, wat het meest waarschijnlijk gebeurt in de winter wanneer ze minder zweten. Gelukkig worden de meeste urinewegproblemen bij paarden gemakkelijk gediagnosticeerd en behandeld, waarbij urineanalyse de meest gebruikte diagnostische tool is.
Urinewegstrengingen
- Volgens de Merck Veterinary Manual kunnen urinewegstrengingen, veroorzaakt door urolithiasis, extreem pijnlijk zijn voor paarden en kunnen leiden tot bloeding in de urinebuis en urinewegobstructie. Het komt vaker voor bij hengsten en ruinen dan bij merries en kan chirurgie vereisen voor verwijdering. In sommige gevallen kunnen urinewegstrengingen worden veroorzaakt door een ophoping van littekenweefsel uit eerdere operaties.
Urineweginfectie
- Veel urinewegproblemen bij paarden kunnen worden herleid tot een urineweginfectie. Dit is een bacteriële infectie in de blaas, urinebuis en/of nieren, en wordt meestal behandeld met antibiotica. Paarden met urineweginfecties kunnen bloed in hun urine hebben en koorts krijgen, en een urineanalyse is vereist voor diagnose.
Nierstenen
- Nierstenen bij paarden zijn extreem pijnlijk en worden vaak veroorzaakt door een alkalisch dieet. Het geven van te veel elektrolyten aan paarden tijdens de zomermaanden kan ook leiden tot nierstenen. Kleine stenen verlaten van nature de urinebuis, terwijl grotere stenen chirurgisch moeten worden verwijderd.
Aangeboren afwijkingen
- Sommige urinewegproblemen bij paarden zijn aangeboren afwijkingen en worden doorgaans waargenomen tijdens de eerste paar dagen van het leven van het paard. Zulke afwijkingen kunnen het hele paarden urinewegstelsel aantasten en zelfs urineren volledig verhinderen. Andere aandoeningen, zoals een onderontwikkelde blaas, kunnen leiden tot verhoogde urinering.
Overactieve of onderactieve blaas
- Urinewegproblemen bij paarden zijn niet altijd gemakkelijk te identificeren. Een paard dat lijdt aan een overactieve of onderactieve blaas hoeft geen aangeboren afwijkingen te hebben, maar tumoren en cysten kunnen de urinering frequentie beïnvloeden. Als er enige zorg is, moet de eigenaar van het paard contact opnemen met een dierenarts.