De meeste ziekten die pasgeboren veulens treffen, worden veroorzaakt door bacteriële infecties. Veulens kunnen gedurende hun eerste twee weken van het leven geen antilichamen produceren, maar vertrouwen op de antilichamen in het colostrum van de merrie, een dikke, gele vloeistof die ze tijdens het spenen innemen voor bescherming tegen infecties. Vroege diagnose van veulenziekten is cruciaal, aangezien veulens met veel neonatale ziekten geen duidelijke symptomen vertonen totdat de ziekte levensbedreigend is geworden.
Oosterse paardenencefalitis
- Oosterse paardenencefalitis (EEE) is een virale ziekte die wordt overgedragen op veulens door muggenbeten. EEE-uitbraken komen het meest voor nabij de wetlanden aan de oostkust van Amerika. EEE is bijna altijd dodelijk, waarbij het heftige aanvallen veroorzaakt bij veulens die beginnen binnen 48 tot 72 uur na het begin van de ziekte. Vaccinatie is de enige methode voor EEE-preventie en jaarlijkse boosterprikken zijn vereist na de initiële vaccinatie van het veulen.
Veulensepticemie
- Veulensepticemie staat algemeen bekend als slaperige veulenziekte en wordt veroorzaakt door een bacteriële infectie die in utero of kort na de geboorte kan beginnen. Aangedane veulens zien er aanvankelijk gezond uit en op het moment dat ze symptomen vertonen, lopen ze ernstig gevaar op de dood. Veulens met veulensepticemie vertonen eerst zwakte en hebben moeite met spenen. Naarmate de ziekte vordert, treden tachycardie en ademhalingsnood op. De behandeling omvat doorgaans toediening van intraveneuze vloeistoffen, zuurstoftherapie en toediening van de melk van de merrie via een voedingsbuis.
Neonatale isoerythrolyse
- Neonatale isoerythrolyse treedt op bij anders gezonde veulens die aneem worden na het innemen van het colostrum van hun moeder. De antilichamen die het veulen van de merrie verkrijgt, reageren op antigenen die van hun vader zijn geërfd, wat het begin van isoerythrolyse veroorzaakt. Initiële symptomen zijn zwakte en lethargie, en naarmate de ziekte vordert, creëert het verminderde zuurstofdragend vermogen van het anemische bloed van het veulen ademhalingsnood. Tachycardie, shock en convulsies volgen, wat leidt tot de dood van het veulen. De behandeling omvat doorgaans antimicrobiële therapie en toediening van zuurstof en intraveneuze vloeistoffen.
Longontsteking
- Longontsteking bij veulens is meestal het gevolg van bacteriële infecties of inademing van de melk van de moeder. Virale longontsteking is veel zeldzamer dan bacteriële longontsteking en is bijna altijd dodelijk. Breed spectrum antibiotica en ontstekingsremmende therapieën zijn de standaardbehandeling voor veulens die lijden aan bacteriële longontsteking. Ontstekingsremmers verminderen de longontsteking van het veulen en verbeteren de ademhaling, terwijl de antibiotica de infectieuze bacteriën doden.
Septische artritis
- Septische artritis wordt meestal veroorzaakt door bacteriën die via de navelstreng worden doorgegeven terwijl het veulen in de baarmoeder zit. Het is de meest voorkomende oorzaak van kreupelheid bij pasgeboren veulens, vaak ten onrechte toegeschreven door de eigenaar van het veulen aan het worden getrapt door de merrie. Veulens met septische artritis vertonen gezwollen gewrichten en lichte koorts. Een dierenarts kan de ziekte diagnosticeren op basis van een vloeistofmonster dat uit het gezwollen gewricht wordt gehaald, en zal doorgaans antibiotica en gewrichtstherapie voorschrijven als behandeling.
