Huisdieren
Zandkoliek is een ziekte die optreedt bij paarden die grazen in zandige weiden, van de grond worden gevoed, of die een gewoonte hebben ontwikkeld om aarde te eten. Er zal een ophoping van vuil en zand in de darmen optreden, wat een verstopping veroorzaakt. De prognose voor zandkoliek is meestal goed, zolang de blootstelling aan slechte kwaliteit weide en grazen wordt geminimaliseerd.
Als het voeren van een paard op zanderige grond onvermijdelijk is, vul dan het dieet van het paard aan met oplosbare vezel-bulkverhogende middelen zoals psyllium (Metamucil of Modane) gedurende een week per maand. Deze supplementen helpen het zand bijeen te brengen en door het spijsverteringskanaal te verplaatsen.
Veel dierenartsen schrijven gebruikelijke pijnstillende en ontstekingsremmende medicijnen voor, zoals Buscopan en fenylbutazon (Bute), om zandkoliek te behandelen.
Bij de meeste gevallen van zandkoliek is chirurgie nodig om ophopingen van vuil en zand uit de darmen te verwijderen. De Universiteit van Liverpool stelt dat "chirurgische behandeling van equiene koliekgevallen nooit lichtzinnig wordt uitgevoerd. Het brengt risico's met zich mee voor het paard, kosten voor de eigenaar en een grote inzet van tijd en inspanning van het chirurgische team. Echter, in de meeste gevallen biedt het aan een getroffen paard de enige kans op overleving en moet het zonder vertraging worden uitgevoerd."
Vaak wordt minerale olie gebruikt om ophopingen uit het spijsverteringskanaal te spoelen. Dit wordt door een dierenarts toegediend met een maagsonde.
Als een paard aan enige vorm van koliek lijdt, is zachte beweging vaak nuttig om zanddeeltjes door de darmen te verplaatsen. Dit soort beweging mag alleen plaatsvinden onder toezicht van een dierenarts.