Huisdieren
Huisdieren
Ivermectine is een veilige en effectieve ontwormer die bij paarden wordt gebruikt. Het werd voor het eerst in de jaren 80 geïntroduceerd in de diergeneeskunde en wordt nog steeds vandaag gebruikt om paarden te behandelen voor een breed scala aan parasitaire infecties, waaronder strongylen, pijpwormen, ascariden, maagwormen, bots en nog veel meer. Ivermectine werkt door het ongewervelde dier te verlammen door de onderbreking van specifieke neurotransmitter chemicaliën. Het is bewezen veilig bij paarden tot wel 9 maal de therapeutische dosering.
Ivermectine is ook bijzonder effectief gebleken bij gebruik bij honden om hartworminfectie te voorkomen. Wanneer eenmaal per maand als tablet wordt toegediend, doodt de medicatie alle infectieuze hartwormlarven die in de bloedbaan komen voordat ze naar het hart kunnen migreren en zich kunnen ontwikkelen tot volwassen hartwormen. Honden hebben een resistentiepercentage van 99 procent tegen infectie getoond wanneer ze regelmatig met orale ivermectine worden behandeld.
Ivermectine wordt ook aan honden toegediend na adulticidebehandeling voor hartwormziekte om eventuele resterende microfilareeën, of onrijpe hartwormlarven, te doden om herinfectie te voorkomen. Microfilareeën komen vaak voor bij honden die hartworminfectie hebben meegemaakt en de aanwezigheid van de larven kan worden gedetecteerd door microscopisch onderzoek van een bloedmonster. Ivermectine wordt oraal toegediend nadat de hond medicatie heeft gekregen die is ontworpen om de volwassen wormen te doden.
Gewone doseringen van ivermectine die aan honden worden gegeven om hartwormziekte te voorkomen zijn 0,0015 tot 0,003 mg per pond lichaamsgewicht eenmaal per maand. Een regime van 0,1 mg per pond lichaamsgewicht wordt aan honden gegeven om microfilareeën te doden.
Het geven van ivermectine aan hartworm-positieve honden die niet zijn behandeld met een adulticide kan leiden tot de dood door toxiciteit. Collies en Shetland Sheepdogs mogen niet met ivermectine worden behandeld, omdat beide rassen genetisch aanleg hebben voor toxiciteit en dood. Andere veelvoorkomende bijwerkingen van het gebruik van ivermectine zijn desoriëntatie, zwakte, blindheid, trillen en struikelen.
De duur van de behandeling met ivermectine varieert afhankelijk van de ernst van de microfilaree-infectie. Herhaald microscopisch bloedonderzoek zal bepalen of er levende microfilareeën bestaan. De prognose voor honden die ivermectine krijgen voor microfilarea-infectie is goed. Honden die ivermectine nemen voor hartwormpreventie zullen het medicijn gedurende hun hele leven innemen.