Huisdieren
Een bursa is een gesloten zak bekleed met een membraan dat een smerende vloeistof afscheidt. Deze zakken bevinden zich op strategische punten tussen bewegende delen en fungeren als kussens om wrijving en schuring te voorkomen. Bursitis kan variëren van een milde aandoening tot een die septisch wordt – de aanwezigheid van infectie. Trauma aan een bursa – ofwel een directe klap of de mechanische stress van racen – produceert een pijnlijke zwelling genaamd acute bursitis. Acute bursitis veroorzaakt kreupelheid. Er zijn verschillende algemene locaties die worden getroffen door acute bursitis.
Bicipital of schoudergewrichtsbursitis volgt op een trap of klap op het punt van de schouder. Tekenen zijn zwelling en een merkbare kreupelheid. Röntgenfoto's zijn aanbevolen om een bijbehorende breuk uit te sluiten. Bij schoudergewrichtskreupelheid zal een paard in beweging vaak zijn been in een halve cirkel naar buiten zwaaien.
Behandeling van bicipital bursitis omvat rust tot de tekenen van kreupelheid zijn verdwenen. Ontstekingsremmende middelen zoals flunixin melamine (Banamine) of fenylbutazon (Butazolidin) helpen pijn en zwelling te verlichten. Injecties van cortison in de bursa zijn vaak gunstig.
Trochanteric bursitis, soms Whorlbone kreupelheid genoemd, is een pijnlijke heupkreupelheid veroorzaakt door ontsteking van een bursa onder de pees die de kop van het femur kruist. Het is het resultaat van peesoverbelasting dat optreedt tijdens racen of hard trainen. Het wordt het vaakst gezien bij standaardrenpaarden. Een paard met trochanteric bursitis draagt de voet naar binnen en zet het grootste deel van zijn gewicht op de binnenrand van de voet.
Het injecteren van de bursa met corticosteroïden is vaak een effectieve behandeling. Als alternatief kan de bursa worden geïnjecteerd met een oblitererend middel zoals Lugols jodiumoplossing. Fenylbutazon (Butazolidin) wordt gegeven om pijn en zwelling te verlichten.
Cunean peesbursitis is een pijnlijke ontsteking van de bursa onder de cunean pees aan de binnenkant van het spronggewricht. De aandoening is veelvoorkomend bij harnasrenners. Eigenlijk wordt gezegd dat de meeste standaardrenpaarden op een bepaald moment in hun racecarrière getroffen zullen worden.
Acute bursitis resulteert uit een scherende stress die wordt geproduceerd als de voet impact heeft en afduwt tijdens uitgebreid snel pacing of trotting. Onjuiste hoefbeslag en incorrecte lichaamsbouw worden verondersteld bij te dragen. In de meeste gevallen is er een bijbehorende bursitis van het kleine sprongbeen in het spronggewricht, waardoor sommige experts de aandoening een cunean peesbursitis-tarsitis noemen.
Karakteristiek vertoont het paard een "koude kreupelheid"; dat wil zeggen, de kreupelheid neemt af of verdwijnt naarmate het paard opwarmt. Bij voortdurend misbruik wordt de kreupelheid constant, waarbij het paard zo min mogelijk gewicht op het aangedane been zet en met kortere stappen beweegt terwijl het been naar binnen wordt gedragen.
Volgens Dr. Thomas Gore, DVM, is de kreupelheid omkeerbaar met de juiste behandeling, die bestaat uit correctief hoefbeslag, langzamere trainingen op langere afstanden, fenylbutazon (Butazolidin), en een corticosteroïde en/of hyaluronzuur injectie in de spronggewrichten.
Calcaneale bursitis, ook wel capped hock genoemd, is een slijmerige zwelling over het punt van het spronggewricht veroorzaakt door enkele of herhaalde trauma's, zoals het trappen tegen een muur of trailerhek. Zichzelf is het geen oorzaak van kreupelheid. Behandeling van capped hock omvat over het algemeen het draineren van het gebied en het gebruik van corticosteroïden of een jodiumoplossing.
Olecranon bursitis, ook wel capped elbow genoemd, is vergelijkbaar met calcaneale bursitis. Het is een zachte, slijmerige zwelling van de bursa die bovenop het punt van de elleboog ligt. Het treedt op bij paarden die de elleboog stoten bij opstaan en neerliggen op harde oppervlakken. Een hoef die de elleboog raakt wanneer het paard ligt, kan het ook veroorzaken. Het veroorzaakt gewoonlijk geen kreupelheid.
Behandeling omvat het draineren van de bursa en het injecteren met een corticosteroïde of een jodiumoplossing. Dit moet mogelijk meerdere keren worden gedaan. Als alternatief kan de bursa worden geopend en gevuld met gaas met Lugols jodiumoplossing, of een drain kan worden achtergelaten tot de holte obliteert. Als deze procedures niet succesvol zijn, kan de bursa chirurgisch worden verwijderd.