Huisdieren
Huisdieren
Mijten, kleine tekenachtige parasieten, veroorzaken de huidaandoening bij paarden genaamd schurft door in de huid te graven om te paren en hun eieren achter te laten, zegt Dr. Rick Parker in "Equine Science." De volledige levenscyclus van de mijt vindt plaats op het paard, met eieren die na vier dagen uitkomen en ongeveer twee weken later volwassen worden. Deze volwassenen paren, leggen hun eieren, eten dode huidcellen en scheiden af. Dit veroorzaakt de jeuk die in de meeste schurftgevallen wordt gezien. De cyclus gaat door met verschillende symptomen, totdat het paard medische behandeling krijgt en de mijten sterven.
Sarcoptische schurft, hoewel zeldzaam in de Verenigde Staten, produceert laesies op de nek, kop en schouders van paarden, volgens de Merck Veterinary Manual. Veroorzaakt door de Sarcoptes scabiei var equi mijt, beginnen de laesies als kleine, cirkelvormige, verhoogde delen van de huid genaamd papules. Deze ontwikkelen zich tot vesikels, of blaarachtige wonden. Naarmate het paard op deze jeukende (intens jeukende) laesies wrijft en krabt, worden ze groter en korstig, wat leidt tot extreem haarverlies. Als de ziekte niet wordt behandeld, kan de schurft zich over het hele lichaam van het paard verspreiden, met de huid die verhardt en in zichzelf vouwt, en het dier lijdt aan anorexia, uitdroging en zwakte.
Psoroptische schurftmijten "houden ervan om de manen, voorste manen, basis van de staart of lange bevedering op de benen van trekpaarden te bewonen," zegt Dr. Nancy S. Loving in haar artikel "Hair Loss in Horses." Het produceert ook laesies onder de kin en tussen de voor- en achterbenen van deze sterk behaarde dieren, en leidt tot sommige gevallen van ernstige oorinfectie en hoofdschudden. Paarden wrijven en krabben doorgaans op deze jeukende papules, waardoor ze ontwikkelen tot dikke, bloederige korsten met uitgebreid haarverlies in het gebied van de laesies.
Chorioptische schurft, ook wel "beenschurft" genoemd, treft voornamelijk de zware, trekpaardenrassen met lange bevedering rond hun hoeven, zoals de Percheron- of Clydesdale-rassen. De mijten graven zich in de huid rond de voet en het spronggewricht (enkel) van het paard, wat infectie, intense jeuk en papules veroorzaakt. Naarmate deze laesies groeien, verdikt de huid, wordt korstig en verliest het paard haar op de geïnfecteerde gebieden. Symptomen van chorioptische schurft nemen toe bij koud weer, waarbij paarden schade toebrengen aan gevoelige banden en pezen door met hun voeten te stampen om de jeuk te verlichten, zegt PracticalHorsekeeping.com.
De niet-jeukende Demodex equi mijt leeft in de haarfollikels en talgklieren op de huid van paarden. Demodex "kan af en toe kleine papules of knobbels veroorzaken gevuld met kaasachtig materiaal" op de schouders, nek, gezicht en voorbenen van het getroffen paard, zegt Dr. N. Bruce Haynes in "Keeping Livestock Healthy." Hij rapporteert dat demodectische schurft zelfbeperkend is – geneest vanzelf. Dierenartsen bevelen doorgaans geen behandeling aan omdat medicijnen die worden gebruikt om andere soorten te behandelen koliek en de dood kunnen veroorzaken bij paarden.