Huisdieren
Huisdieren
Cushing-ziekte is een aandoening waarbij de klier die hormonen produceert, de hypofyse, storingsgevoelig wordt naarmate een paard ouder wordt. De oorzaak van Cushing-ziekte is niet bekend, maar het beïnvloedt vele lichaamsfuncties van het paard. Paarden ontwikkelen talrijke symptomen bij Cushing, een aandoening waarvoor geen genezing is.
De hypofyse bevindt zich in de hersenen en produceert hormonen en andere chemische stoffen die in het lichaam van het paard worden vrijgegeven. Paarden met Cushing-ziekte hebben een overactieve hypofyse die niet uitschakelt, waardoor te veel van deze hormonen worden geproduceerd. De klier kan beginnen te groeien en zelfs tegen de hersenen van het paard drukken, wat in ernstige gevallen tot zenuwproblemen leidt. De hypofyse beïnvloedt ook de bijnierklier naast de nieren, wat meer problemen voor het paard betekent.
Cushing wordt vermoed wanneer een ouder paard plotseling een lange vacht krijgt die het hele jaar door golvend en dik blijft. Het paard zal erg traag zijn en geneigd zijn om heel gemakkelijk te zweten. Aangetaste dieren zijn vatbaar voor hoge koorts en zullen veel meer drinken en plassen dan normaal. Ze kunnen laminitis ontwikkelen, een aandoening van de hoef die vrij pijnlijk is. Immuunsysteemproblemen en wonden en zweren die langzaam genezen, zijn ook tekenen van Cushing-ziekte bij paarden, evenals bijholteproblemen en hoef- en tandabcessen.
De meeste Cushing-gevallen treden op wanneer een paard in de late tienertijd of 20s is. Naarmate de ziekte in de tijd vordert, ondergaat het paard meer veranderingen. Het dier zal eiwit op een manier metaboliseren die ertoe leidt dat sommige spieren afbreken en andere verzwakken. Er kan een potbuik ontwikkelen en de benen kunnen stijf worden. Neurologische symptomen zijn een duidelijke mogelijkheid als de hypofyse groot genoeg wordt. Veel van die symptomen kunnen ernstig zijn en tot de dood leiden.
Een medicijn dat mensen innemen voor de ziekte van Parkinson heeft bewezen nuttig te zijn voor paarden met Cushing-ziekte. Pergolide probeert de extra activiteit van de hypofyseklieren te verminderen en heeft weinig ernstige bijwerkingen. Andere medicijnen worden gebruikt om de bijnierklieren te behandelen. Het dieet van het paard zal worden aangepast om suikers te beperken; de focus is om het paard weer gewicht te laten aankomen.
Een veelvoorkomende misvatting over Cushing-ziekte bij paarden is dat de schildklier op enigerlei wijze betrokken is – dat is niet het geval. Cushing is niet moeilijk te diagnosticeren, en als het vroeg wordt gevonden, kan de behandeling, hoewel niet in staat de aandoening te genezen, het paard in staat stellen een enigszins normaal leven te hebben. Paarden met gevorderde gevallen van Cushing-ziekte kunnen nog lang leven en een fatsoenlijke kwaliteit van leven hebben.