Huisdieren
Huisdieren
Andalusiërs zijn grote, krachtige paarden die populaire rij- en rijtuigpaarden zijn geworden. Hun natuurlijke schoonheid en vriendelijke, intelligente persoonlijkheden maken ze ideaal als prestatiepaarden en huisdieren. Andalusiërs zijn trots en vriendelijk en vereisen geduld en samenwerking tijdens de training.
Andaluzische paarden zijn een van de oudste rassen ter wereld. Ook wel Lusitanos genoemd, zijn deze paarden zwaar gebouwd, spierrijk en van gemiddelde hoogte. Andalusiërs zijn meestal lichtgrijs van kleur, maar kunnen ook baai of zwart zijn. Ze worden altijd zwart geboren en veranderen van kleur naarmate ze ouder worden. Ze hebben lang, vloeiend haar en krachtige achterhanden en staan bekend als natuurlijke atleten.
Andalusiërs werden in de middeleeuwen het populairst gebruikt als steek- en oorlogspaarden. Ze werden gefokt op het Iberisch schiereiland van Spanje en bestaan daar al ongeveer 2.500 jaar. In de 18e eeuw bracht hun gebruik als oorlogspaard het Andalusische ras aan de rand van uitsterven. Spanje reageerde door een beschermd fokprogramma in te stellen en de uitvoer van de paarden te beperken.
Tegenwoordig kunnen Andalusiërs zowel voor het rijden als voor het rijden in een rijtuig worden gebruikt. Voor het rijden kunnen ze worden ingezet in Engelse en Westerse disciplines. Ze worden ook vaak getraind als dressuurpaarden. Vanwege hun zwaar gebouwde lichamen zijn ze niet geschikt voor showjumping of cross-country disciplines.
Andalusiërs zijn zowel fysiek als mentaal sterk. Vanwege hun zware lichamen is het het beste om Andalusiërs te gaan trainen wanneer ze jonger, kleiner en gemakkelijker te hanteren zijn. Mentaal is de sterke persoonlijkheid van de Andalusische paard samenwerkend en vriendelijk, maar is het ook meer obeer wanneer het dier jong is. Bij deze intelligente paarden is training het beste langzaam uit te voeren, met geduld en herhaling in plaats van straf.
Voor zowel Engelse als Westerse rijstijl moeten Andalusische paarden drie algemene gangen kennen: stap, draf en galop. Voor veiligheid moet de training van gangen op de grond worden gestart, zonder de ruiter op de rug van het paard. Andalusiërs trainen aan een lange lijn, met een longe zweep, om stap, draf, galop en "ho" op mondelinge commando's te leren. Zodra een ruiter op het paard stapt, combineert ze de mondelinge commando's met fysieke aanwijzingen. Deze gangen vormen de basis voor elke discipline-specifieke vereisten.