Huisdieren
Huisdieren
Populair als kooivogels, zijn monniksparkieten zachte, makkelijk te trainen vogels met eenvoudige dieetten als huisdieren. In de wild worden ze door sommigen als problematisch beschouwd vanwege hun schade aan tuinen en akkers. Monniksparkieten prefereren laaglandgebieden zoals fruitboomgaarden, savannes, bossen en boerderijen bewoond door mensen. Altijd de beschaving volgend, is de monniksparkiet het centrum van controverse over zijn plaats in de wild.
Inheems in Brazilië en centraal Argentinië, zijn monniksparkieten overal ter te vinden en maken deel uit van de papegaaisoorten. De monnikpapagaai heeft een groen lichaam, grijsblauwe nek, voorhoofd, borst, gezicht en borst, en blauw en gele kleuring. Twaalf inch in hoogte, is de monniksparkiet bekend in de papegaaifamilie als het enige lid dat een broednest kan bouwen, wat een hoogontwikkeld, twee-kamers streven is. Als huisdieren werden monniksparkieten in de jaren 60 geïntroduceerd in de Verenigde Staten en Europa vanuit Zuid-Amerika.
Volgens de website van het Instituut voor Biologische Invasies van de Universiteit van Tennessee, eet de monniksparkiet gewoonlijk van sierlijke of exotische vrucht- en zaaddragende tuinplanten in de stad, wat irritant kan zijn voor eigenaren. Het product van onverantwoorde huisdiereigenaren die monniksparkieten in de jaren 60 in de wild lieten, kunnen wilde populaties van monniksparkieten leven op vogelvoederbakzaden en zaadproducerende tuinplanten als een jaarrond dieetbron.
Hoewel de monniksparkiet de Europese of Noord-Amerikaanse landbouw niet heeft vernietigd zoals andere wilde vogels, geloven velen dat het uiteindelijk een dreiging zal worden, volgens de Instituut voor Biologische Invasies website. Als maatregel hiertegen probeerde de Amerikaanse Bosdienst de wilde populaties van monniksparkieten te elimineren, maar faalde. Sinds de poging is de monniksparkiet een grote oorzaak geworden voor veel milieuen dierenrechtengroepen.
In de wild zijn monniksparkieten granivoor, of voornamelijk zaadeters. Gewone zaden in het dieet van de monniksparkiet omvatten zaden uit de Poaceae, Asteraceae en Cyperaceae families, die het hele jaar beschikbaar zijn. In februari en september dineren de monniksparkieten op maïs en zonnebloempitten. Tot grote ongenoegen van veel boeren, zijn monniksparkieten bekend om tarwe, gerst, gierst, vruchten, noten, bessen, rijst en sorghum gewassen te eten. De meest beschadigde gewas is maïs. In de provincie Buenos Aires in Argentinië hebben monnikpapagaaien landbouwproblemen veroorzaakt voor meer dan 60 jaar, maar velen wijten de praktijken van de landbouwindustrie en niet de monnikpapagaai.
Als huisdier gehouden, hebben monniksparkieten gemengde granen, vruchten, wortels en groene groenten nodig.