Huisdieren
Huisdieren
Bungie parkieten worden veel verkocht in dierenwinkels. Ze worden niet beschouwd als een exotische vogel, en de kosten van de kooi en accessoires kunnen de prijs van de vogel overstijgen. Bungies spreken mensen aan die een betaalbaar gevederd huisdier willen dat met mensen omgaat, genegenheid toont, trucs leert en zelfs praat.
Parkieten zijn kleine vogels die behoren tot de papegaaienfamilie. Hun veren zijn kleurrijk en kunnen groen, rood, blauw, geel, oranje of paars zijn. De staarten van sommige soorten parkieten zijn kort en vierkant, terwijl andere soorten lange puntige staarten hebben. Zijn snavel is vlak tegen zijn gezicht, gebogen in dezelfde contour als zijn gezicht en hoofd.
Parkieten zijn populaire huisdieren. De budgerigar of parkiet is de populairste van de huisdier parkieten. Ze worden erkend als genegen en intelligente vogels. De bungie kan trucs leren en zal acrobatiek uitvoeren met kleine ladders en wipplanken. Ze kunnen leren praten en zijn makkelijk te temmen in gevangenschap. Het mannetje bungie heeft een blauw stuk huid boven zijn snavel, terwijl het vrouwtje bungie een bruinachtige heeft. Dit huidoppervlak wordt de cere genoemd.
Het vrouwtje parkiet legt gemiddeld vijf eieren. Eieren doen ongeveer 18 tot 20 dagen over om uit te broeden. De parkiet kan 10 jaar of meer leven, en sommigen in gevangenschap zijn ouder dan 30 jaar geworden. Het primaire voedsel bestaat uit zaden en fruit. In het wild maken sommige soorten parkieten hun nesten in struiken, en sommige maken ze in bomen.
Een type parkiet is de liefdespapegaai, die een kleine Afrikaanse parkiet is. De grootste parkiet is de leisteenkopparkiet uit India, Thailand en Laos. De hangpapegaai is een kleine vogel die in Zuidoost-Azië wordt aangetroffen en slaapt aan een boom hangend, ondersteboven. De enige papegaaiensoort die inheems is in het oosten van de Verenigde Staten was de Carolina parkiet, die nu uitgestorven is.
De Carolina parkiet werd beschouwd als een landelijke plaag en werd actief door boeren nagestreefd. Het was een groene vogel, met een gele en oranje kop. De Carolina parkiet voedde zich krachtig met appels, maïs en graan. Wat boeren vooral irriteerde, was dat de Carolina parkiet vaak het fruit vernietigde en verspilde om bij de zaden binnenin te komen. De millenneriehandel vervolgde de vogel ook, met zijn kleurrijke veren om vrouwenhoeden te maken. De introductie van de honingbij kan ook hebben bijgedragen aan het verlies van nestgebieden voor de vogel. Tegen 1860 werd de Carolina parkiet zelden buiten Florida gezien en in de jaren 1920 werd hij als uitgestorven beschouwd.