Huisdieren
Huisdieren
Reigers van Noord-Amerika maken hun huizen in moerassige wetlands, moerassen, rivieren en meren. Ze worden aangetrokken tot deze omgevingen vanwege hun dieet, dat bestaat uit vis, waterinsecten, kikkers, schildpadden en schaaldieren. Vogels in de reigerfamilie zijn fysiek aangepast om efficiënte jagers te zijn. Hun sierlijke lichaamstypes stellen ze in staat om geduldig hun prooi te vervolgen en snel te vangen.
Reigers worden ook wel aalscholvers en ibissen genoemd, maar ze zijn allemaal leden van de Ardeidae-familie, die wereldwijd 64 soorten bevat. De bekendste reiger in Noord-Amerika is de grote blauwe reiger. Andere Amerikaanse soorten zijn de kleine zilverreiger, zilverreiger, tricolored heron, groene reiger, zwarte nachtreiger, gele nachtreiger en witte ibis.
Jachttechnieken van de reiger verschillen volgens zijn omgeving. Bevooroordeelde gebieden voor de reiger zijn binnenlandse en kustwetlands, subtropische moerassen, rivieren, meren, stadsparken en vijvers en moerassen. Reigers in verschillende regio's gebruiken actievere jachtstrategieën dan anderen, maar allemaal maken ze gebruik van hun uitgestrekte snavels en lange poten. Jachtmethoden zijn verdeeld in categorieën zoals stand- of sluipvoeding, verstoring- en achtervolgingvoeding, en lucht- en diepwatervoeding.
Stand- of sluipvoedingsmethoden omvatten de "sta en wacht" techniek --- stil blijven staan tot voedsel verschijnt, en de "loop langzaam" techniek --- een trage beweging naar voedsel toe. Verstoring en achtervolging omvat een "loop snel" techniek --- snel bewegen om voedsel op te schrikken en "hoppen" --- springen en vliegen naar prooi. Lucht- en diepwatervoeding omvat "hovering stirring" --- het water aanraken terwijl je vliegt, en "dipping" --- voedsel in de vlucht vangen.
Bepaalde fysieke aanpassingen dragen bij aan het jacht succes van de reiger. Alle reigers hebben grote snavels met scherpe punten om vis te speerren. Snavels worden ook gebruikt om het water te roeren en vis aan te trekken via een opening- en sluitingsbeweging. Vliegende insecten kunnen uit de lucht worden gepakt met de snavel of gebruikt worden om puin te prikken. Duiken in het water om te steken op voedsel wordt vergemakkelijkt door de aerodynamische vorm van de snavel.
Lange poten helpen bij het jagen in wetlands. Beenlengte stelt de reiger in staat om te hurken of rechtop te staan voor een efficiënte voedingshouding of te hopsen naar bewegend voedsel. Voeten worden gebruikt om wateroppervlakken te laten trillen, strooisel te harken en te peddelen om prooi te verstoren. Reigervoeten worden ook gebruikt om het water te verstoren terwijl ze erover zweven of bij het landen op het water, waardoor ze het voedsel eronder kunnen steken met de snavel.
Reigers hebben grote vleugelspanwijdten, ook gebruikt bij jagen. Het vleugels heen en weer flikkeren, uitsteken en intrekken, en vleugels optillen en laten zakken, roert prooi tot activiteit. Vleugels worden duidelijk gebruikt bij lage vluchtuitvallen, insecten vangen en zweven en duiken. Andere aanpassingen van de reiger bij het jagen zijn zijn grote ogen, die hem binoculair zicht geven, en zijn S-vormige nek voor grotere slagkracht. Deze eigenschappen hebben de reiger zijn sierlijke uiterlijk en efficiënte jachtmogelijkheden gegeven.