Huisdieren
Huisdieren
Het zoetwaterbiotoop is een aquatisch ecosysteem met zeer weinig zoutgehaltes ten opzichte van het mariene ecosysteem. Dieren in dit ecosysteem hebben aanpassingen om te overleven en te gedijen. Het zoetwaterbiotoop is de natuurlijke habitat van zoetwaterschildpadden, die geëvolueerd of aangepast zijn om hier te leven.
Het hart van de zoetwaterschildpad is geëvolueerd voor langdurige duiken. Volgens Science Magazine heeft het hart een functioneel ventrikel septum defect. Deze aanpassing stelt de schildpad in staat de bloedstroom van linker naar rechter ventrikel te shunten wanneer het op land is. Bij langdurig duiken wordt het bloed direct in de aorta geshunt. Dit stelt de schildpad in staat anaërobe glycolyse als enige energiebron te gebruiken tijdens dergelijke lange onderwaterduiken.
Zoetwaterschildpadden zijn sterke zwemmers. Ze hebben gemodificeerde handen en voeten die tot vinpoten zijn geworden. Deze vinpoten laten ze zwemmen en duiken. De nek van de zoetwaterschildpad is aan zijn lichaam gevuld door dik bindweefsel, een aanpassing die de wrijving vermindert en de zwemeffectiviteit verhoogt. Een andere aanpassing die zwemvermogen verbetert is de gestroomlijnde schild. De schildden van zoetwaterschildpadden zijn zachter en vlatter dan die van landschildpadden. Deze structuur vermindert wrijving en helpt de schildpad beter zwemmen.
Zoetwaterschildpadden eten meestal waterplanten en kleine organismen als kreeftachtigen, vissen, insecten en algen. Meeste soorten, zoals de geschilderde schildpad, hiberneren in de winter. Ze paren in lente en herfst en leggen eieren in de zomer en late lente. Zoetwaterschildpadden leggen hun eieren meestal op land. De uitkomende jongdieren migreren instinctief naar het water zodra ze uitkomen. Sommige jongdieren blijven in het nest tijdens de winter en duiken pas in de lente op. Zoetwaterschildpadden zijn aangepast om de koude wintermaanden te overleven door dikke huid te ontwikkelen die bestand is tegen ijsvoorwaarden.
Zoetwaterschildpadden reguleren hun temperatuur door te zonnen. Ze komen meestal uit het water om te zonnen op stammen, ander puin of op zand. Meeste zonnen meerdere keren per dag. Ze kunnen 's ochtends zonnen, terug naar het water om te voeden, en weer zonnen. Als nacht valt, zakken ze naar de bodem van een zoetwaterlichaam (vijver) en slapen.