Huisdieren
Huisdieren
Er zijn tientallen variëteiten van schildpadden en ze identificeren kan moeilijk zijn zonder de juiste informatie. De geelvlek zijkant-hals schildpad, of "geelhals schildpad" kortweg, is een variëteit van schildpad die alleen voorkomt op het Afrikaanse eiland Madagaskar, Zuid-Amerika en Australië. Deze middelgrote reptielen zijn vrij interessant om te bestuderen en zijn een minder bekende soort dan andere schildpad variëteiten die vaker in dierentuinen worden gezien.
De geelvlek zijkant-hals schildpad behoort tot een andere suborde van schildpadden dan de meeste schildpadden die in het wild of in dierentuinconservatie worden gezien. De geelhals schildpad behoort tot de suborde Pleurodira en familie Pelomedusidae, die verschilt van de traditionele schildpadfamilie van Cryptodira, wat de suborde is waartoe alle andere bekende soorten schildpadden behoren. Deze schildpadden zijn letterlijk in een klasse apart, waarbij ze hun suborde delen met slechts één andere familie van schildpadden, de Afrikaans-Amerikaanse zijkant-hals schildpad.
De geelvlek zijkant-hals schildpad geniet van een unieke onderscheid ten opzichte van haar nauw verwante broeders, de Pleurodira, in de zin dat ze een ongescharnierd abdominaal scute (het gebied tussen hun schild en hun lichaam) hebben. Dit stelt de schildpad in staat om zich bijna volledig in het schild terug te trekken, waardoor ze beter beschermd zijn tegen aanvallen van roofdieren. Naarmate de schildpad zijn kop en poten intrekt, kunnen roofdelen de vlezige delen van het lichaam niet lokaliseren.
Alle geelhals schildpadden zijn afhankelijk van water en kunnen niet leven zonder een waterbron. Ze zijn echter geen complete amfibieën en kunnen op het land venturen als waterbronnen droogvallen. In geval van droogte kan de schildpad zichzelf begraven in modderkuilen die zijn gemaakt om te helpen bij de vochtbehoeften van de soort, en dan wanneer water terugkeert naar het leefgebied, zullen ze terugkeren naar hun waterige omgevingen.
Geelhals schildpadden zijn het meest herkenbaar aan de gele vlekken die hun zijwaartse hals sieren. De vlekken kunnen groter of kleiner zijn afhankelijk van de schildpad, maar onderscheiden hen van hun overwegend groene Afrikaans-Amerikaanse zijkant-hals schildpad. De hals van de geelhals schildpad steekt letterlijk naar de zijkant uit zodat hij gemakkelijk in zijn schild kan terugtrekken door zijn wervelkolom te buigen om de koepelvorm van het schildpadden schild te accommoderen, wat verschilt van de meeste schildpadden die zich rechtstreeks in het schild trekken voor bescherming.
De zeldzaamheid van deze schildpad heeft ervoor gezorgd dat het een bedreigde soort is en dus beschermd wordt door milieubeschermingsinstanties over de hele wereld. Sommige inheemse culturen jagen en oogsten de eieren van de schildpad, wat de reikwijdte van de invloed van deze schildpad in de omliggende omgeving heeft verminderd. Beschermingsmaatregelen zijn grotendeels succesvol geweest, aangezien inspanningen hebben geleid tot het vergroten van de kans dat geelhals schildpad eieren zonder menselijke inmenging uitkomen.