Huisdieren
Huisdieren
Schildpadden zijn populaire reptielen als huisdier, vooral voor kinderen. Ze vereisen relatief weinig aandacht, behalve het onderhoud van het leefgebied en het voeren. Bepaalde schildpadsoorten zijn de beste en meest voorkomende soorten huisdierschildpadden. Echter, schildpadden produceren salmonella, ongeacht de soort. Daarom moeten eigenaren voorzichtig zijn om hun handen grondig te wassen bij het hanteren van schildpadden of hun leefgebieden.
Doosschildpadden zijn kleine schildpadden, gemiddeld minder dan 15 centimeter lang. Een van hun meest opvallende kenmerken zijn de rode ogen bij mannetjes. Vrouwtjes hebben gele of bruine ogen. Hun carapax (bovenpantser) heeft een hoge koepel. Hun huid en schild hebben doorgaans gele en bruine markeringen. Wanneer doosschildpadden hun poten en kop intrekken, kunnen ze hun schild sluiten, in tegenstelling tot veel andere schildpadden. Ze kunnen meer dan 100 jaar oud worden. Doosschildpadden hebben aquatische leefgebieden nodig. Buitenverblijven moeten gebieden met ondiep, vers water hebben. Ze moeten ook omheining hebben tegen roofdieren en holen van natuurlijk puin, zoals dode bladeren en gras, om in te graven. Binnenverblijven hebben zonningslampen, voldoende vers water om in te weken, een zonneplaats en een bak met aarde nodig om in te graven. Alles moet toegankelijk zijn voor de schildpad. Doosschildpadden eten wormen, groenten en fruit.
Roodoor-schildpadden hebben hun naam te danken aan de rode strepen die van hun ogen naar achteren lopen. Ze hebben doorgaans gele en donkergroene carapaxen. De plastrons (onderpantser) van roodoor-schildpadden zijn geel met donkere markeringen. Ze kunnen meer dan 40 jaar oud worden. Deze schildpadden kunnen bijna 30 centimeter lang worden, dus ze hebben relatief grote leefgebieden nodig. Binnenverblijven voor roodoor-schildpadden moeten ongeveer 38 liter ruimte per centimeter schildpad hebben. Ze hebben vers water nodig om in te zwemmen, zonningslampen, warmtelampen, stammen of rotsen om op te zonnen en substraat, zoals aquariumgrind. Deze schildpadden voeden zich met wormen, groenten en fruit.
Russische landschildpadden zijn inheems in Rusland en delen van het Midden-Oosten. Deze schildpadden zijn bruin, beigebruin, zwart en geel, doorgaans overal. Ze kunnen 20 centimeter lang worden en meer dan 25 jaar oud worden. Russische landschildpadden eten groene, bladgroenten en bloemen, zoals paardenbloemen. Russische landschildpadden hebben zonningslampen, substraatmengsel met zand, graafmateriaal en water nodig. Ze hebben geen aquatische leefgebieden nodig. Ze hebben alleen schalen met vers water nodig. Dit betekent minder onderhoud, maar hun afval is rommeliger. Russische landschildpadden scheiden een witte, poederachtige stof af in plaats van urine. Dit komt omdat ze geen water gebruiken om afval te produceren.
De naam geschilderde schildpad komt van de heldere ontwerpen die vaak op hun plastrons verschijnen. De kleuren kunnen elke combinatie zijn van zwart, rood, geel, bruin en oranje. Hun carapaxen zijn relatief effen zwart met af en toe gele markeringen. Geschilderde schildpadden hebben ongeveer 70 procent vlees in hun dieet nodig. Vis of commerciële schildpaddenvoeding is voldoende. De rest van hun dieet moet bestaan uit groene, bladgroenten. Hun leefgebieden moeten water hebben om in te zwemmen, zonningslampen en zonneplaatsen.