Huisdieren
Zeearenden maken gebruik van verschillende geluiden om contact te houden en intenties uit te drukken. Een hoge fluittoon helpt partners en ouders elkaar in de gaten te houden. De scherpe kek-kek-kek roep duidt op agressie of alarm, terwijl het lage kuck-gerucht vaak te horen is wanneer een vogel zit of rust. Tijdens balts en territoriale geschillen produceren arenden een luid, doordringend schreeuwgeluid.
Fysieke houdingen hebben ook betekenis. Het wijd spreiden van de vleugels is een agressief of territoriaal vertoon om de arend groter te doen lijken. Het waaieren van de staart kan onderwerping of besmettiging signaleren. Hoofdknepen gaan gepaard met baltsroepen, en herhaald bekkenknappen dient als waarschuwing voor indringers.
Cirkelende vluchten, vaak gecombineerd met vocalisaties, communiceren territoriumbezit of baltsbelangstelling. Tijdens het broedseizoen kunnen gepaarde paren vocale duo's uitvoeren – complexe roepreeksen die de paarsband versterken en broedtaken coördineren.
Door een mix van roepen, lichaamshouding en vliegpatronen brengen zeearenden boodschappen over territorium, paring, gevaar en sociale verbinding over.