Huisdieren
Huisdieren
Faraowachtels en coturnixwachtels zijn dezelfde vogelsoort, bekend onder vele andere namen dan deze. Ze omvatten Japanse wachtel, Bijbelwachtel, Nijlwachtel en stoppelwachtel. Verschillende mutaties van de vogel worden onder nog meer namen gekend, waaronder Italiaanse gevlekte, Mandjoerische gevlekte, gouden gevlekte en gouden. Al deze namen voor één soort: Coturnix coturnix.
Het natuurlijke leefgebied van coturnixwachtels strekt zich uit van noordelijk Mongolië tot zuidelijk Japan – basisweg door heel het Verre Oosten en oostelijk Azië. Wilde coturnix vliegen weinig en voeden zich voornamelijk op de grond. Gedomesticeerd in Japan sinds de 1100s, werden deze tamme vogels gehouden voor vlees- en eierproductie en ook als huisdier. Deze kleine vogels hebben een zoete zangstem. Coturnixwachtels werden na de Burgeroorlog in de Verenigde Staten geïntroduceerd.
Volwassen mannetjes wegen tussen de 4 en 5 ons, terwijl vrouwtjes iets groter zijn. Op 3 weken leeftijd is het eenvoudig om deze vogels te sekseren. Hoewel beide geslachten grijsbruin zijn met zwarte strepen, hebben mannetjes roestkleurige of roodbruine veren op de keel en borst, terwijl vrouwtjes lichtere kleuring in deze regio's hebben. Speciale gekleurde variëteiten, zoals de gouden, verschijnen in verschillende tinten. Het is het andere uiteinde van de vogel dat het geslacht definitief identificeert. Mannetjes ontwikkelen een grote klier boven de kloaca.
Wachtels worden snel volwassen. Op 6 weken leeftijd hebben ze volledig volwassen verenkleed. Voer je wachtel vogelvoer voor jachtvogels, aangezien kippenvoer niet voldoende eiwit bevat. Wachtels hebben voer nodig met tot 25 procent eiwitgehalte, terwijl het maximale gehalte voor leghennen ongeveer 22 procent is. Elke vogel consumeert ongeveer een halve ons voer per dag. Vers, schoon water moet altijd beschikbaar zijn. Reken op 16 tot 25 vierkante inch kooiruimte per vogel. Bekleed kooien met stro, houtsnippers of zaagsel en maak ze regelmatig schoon.
Als je ooit wachteleieren hebt gegeten, is de kans groot dat ze van coturnixwachtels afkomstig zijn. Elk wit of crèmekleurig ei weegt ongeveer een kwart ons. Een coturnixhen kan tussen de 200 en 300 eieren per jaar leggen, met piekvruchtbaarheid in haar eerste jaar. Wachtels beginnen heel vroeg met broeden – zelfs een 2-maandenoude hen zal beginnen met leggen. Neig tot broeden, of de wens om op eieren te zitten voor uitbroei, is praktisch uit de gedomesticeerde wachtel gekweekt, dus als je eieren wilt uitbroeden, moet je een broedmachine gebruiken. Coturnixeieren broeden uit tussen de 14e en 19e dag van broeden, met een gemiddelde van 17 dagen.