Huisdieren
Huisdieren
Een parkiet is een kleine papegaai, die deel uitmaakt van de papegaaiensoort. Deze middelgrote vogel is voornamelijk groen en geel, maar kan zwarte markeringen hebben samen met blauw en wit verenkleed. De parkiet is de populairste gedomesticeerde papegaai, met gefokte kweek sinds de jaren 1850. Hoewel deze vogels in dierenwinkels in de Verenigde Staten worden gezien, kunnen hun wilde tegenhangers worden gevonden terwijl ze trekken over Australië.
De wilde parkiet leeft in Australië, voornamelijk in woestijngebieden zoals scrub lands en graslanden. Het kan ook worden gevonden in open, droge bossen. Hoewel parkieten niet inheems zijn in Noord-Amerika, kunnen sommige "wilde" parkieten worden gevonden op Amerikaanse boerderijen en langs wegen. Deze parkieten waren, of afkomstig van, gedomesticeerde vogels die ofwel ontsnapten of werden vrijgelaten. Florida is een van de locaties in de Verenigde Staten waar wilde, gedomesticeerde parkieten kunnen worden gevonden. Aanpassingen aan hun leefgebied door de parkieten omvatten het kunnen uitkomen zonder te drinken gedurende een maand en niet broeden als ze leven in een gebied geteisterd met droogte.
Parkieten worden doorgaans aangetroffen in kuddes, ook wel chats genoemd. Grote kuddes kunnen worden gevormd onder gunstige omstandigheden, zoals een overvloed aan voedsel of broedende vrouwtjes. Deze kuddes kunnen oplopen tot 5.000 tot 10.000 vogels. Kuddebeweging is gebaseerd op waar voedsel en water beschikbaar zijn. Competitie tussen parkieten is typisch in kuddes voor voedsel, water, partners en nestholen. Kuddes parkieten staan erom bekend dat ze vele tegenslagen kunnen doorstaan die andere kuddevogels niet kunnen overleven, zoals brak water, voedseltekorten, extreme temperatuurschommelingen en een groot aantal roofdieren. De parkieten in wilde kuddes zijn sterk, aanpasbaar en intelligent, in tegenstelling tot de minder aanpasbare vogels die ziek worden en gemakkelijk sterven in de extreme omstandigheden waarin ze leven.
Parkieten kunnen tot 400 kilometer per dag vliegen om voedsel en water te vinden. Parkieten hebben zo'n uitstekend zicht dat ze regenbuien tot 64 kilometer ver kunnen waarnemen. Dit helpt hen te trekken naar gebieden met een beter potentieel voor water en voedselgebieden. Parkieten trekken doorgaans over grote afstanden.
In tegenstelling tot vogels in Amerika, trekken parkieten in hun natuurlijke leefgebied van Australië in een noord-zuid patroon. Dit betekent dat parkietkuddes doorgaans in het voorjaar naar het zuiden vliegen en de hele zomer blijven. Omgekeerd vliegen parkieten in de herfst naar het noorden en blijven ze in het noorden gedurende de winter. De locaties van trekkende parkieten en de overvloed van de kuddes variëren van jaar tot jaar. Het noord-zuid patroon van hun migratie maakt het mogelijk voor parkieten om gebruik te maken van de seizoensgebonden droogte en regenval van de binnen-Australische regio.