Huisdieren
Huisdieren
Valkparkieten zijn misschien beter bekend als kleine, kleurrijke huisvogels, maar grote populaties komen in het wild voor. Valkparkieten leven niet in regenwouden; inheems in Australië, geven valkparkieten de voorkeur aan open ruimtes. De vogels zijn zeer sociaal en leven in grote familiegroepen, een eigenschap die ze geschikt maakt als gezelschapsdieren. Sociale verzorging in het wild betekent dat huisvogels genieten van het worden gestreeld door hun eigenaren.
Valkparkieten zijn kleine vogels die rond de 28 centimeter lang worden en ongeveer 85 gram wegen. Ze zijn slanke vogels en zijn voornamelijk grijs van kleur. Mannetjes hebben een kleurrijk gezicht met oranje wangmarkeringen, een kuif en witte schoudervlekken op elk vleugel. De onderkant van de staart is donkerder grijs dan het lichaam; het is bijna zwart, net als de poten. De vrouwtjes hebben een vergelijkbare kleuring, maar zijn doorgaans doffer. De grijze rugkleuring is een verdediging tegen roofvogels uit de lucht die het moeilijk vinden om de valkparkiet in schaduwrijke omstandigheden te spotten.
Valkparkieten reizen in grote groepen en geven de voorkeur aan de open, droge graslanden van het binnenland van Australië. Ze komen niet voor in dichte regenwoudleefgebieden. De vogel leeft wel in de dunnere bosgebieden aan de randen van dichte bossen, vaak in de buurt van waterbronnen. Het verspreidingsgebied van de vogel strekt zich uit naar het zuiden, noorden en westen van het binnenland richting de kustregio's. De populaties in Zuid-Australië zijn trekvogels vanwege de wisselvalligere weersomstandigheden, en grote groepen van 100 tot 1.000 vogels bewegen in voorspelbare patronen.
De valkparkiet vindt het meeste van zijn voedsel op de grond en heeft poten die geschikt zijn om op vlakke oppervlakken te lopen. De bulk van het dieet van de vogel bestaat uit droge zaden met fruit, bessen, plantaardig materiaal en een kleine hoeveelheid insecten die de rest vormen. De vogels staan ook bekend als ongedierte omdat ze zich voeden met gewaszaden. Roofvogels zijn de belangrijkste vijand van valkparkieten, vaak vangen ze ze in de vlucht. Naast zijn kleur, is de enige verdediging die de vogel heeft een sterke beet die aanzienlijke schade kan toebrengen.
Binnen de grote groepen vormen valkparkieten paarbonden voor broeden, wat neigt plaats te vinden in de regenachtigste seizoenen. Het paar claimt een nestplaats, vaak in een dode boomholte op ongeveer 1,8 meter boven de grond. Het vrouwtje legt tussen de vier en zeven eieren per seizoen. Beide ouders bebroeden de eieren om de beurt, wat 17 tot 23 dagen duurt. Zodra de eieren zijn uitgebroed, helpen beide ouders de kuikens voeden tot ze vliegen na drie tot vijf weken. In het wild leven de vogels 10 tot 14 jaar. De oudste gevangen vogel was 36 jaar oud toen hij stierf.