Huisdieren
Vraag een vergunning aan bij de U.S. Fish and Wildlife Service, evenals eventuele staatelijke of lokale vergunningen die in uw gebied vereist zijn. Bezoek de website van de wildservice voor een lijst van regionale vogelvergunningkantoren. Vergunningen worden uitgegeven voor valkenarij, wetenschappelijke verzameling en speciale doeleinden zoals rehabilitatie of propagatie, evenals voor de bestrijding van andere soorten vogels die gewassen bedreigen. Vergunningen voor propagatie werden in 2011 herschreven om de vergunningperiode te verlengen van drie naar vijf jaar.
Bouw een omheining voor uw buizerd van ten minste acht vierkante voet, waardoor de vogel ruimte heeft om zijn vleugels volledig te spreiden. Regels voor omheiningen van roodstaartbuizerds variëren per staat en county, dus zorg ervoor dat u eventuele vereisten in uw gebied controleert. Installeer een raam in de omheining voor natuurlijk licht, met tralies of zwaar draadglas om te voorkomen dat de buizerd het raam breekt of gewond raakt. De buizerd heeft ook een buitengebied nodig dat bescherming biedt tegen de elementen en bescherming tegen extreme hitte en kou. Gebruik netten of draad over de buitenomheining om de buizerd te beschermen tegen wilde vogels en andere roofdieren.
Regel een consistente voedselbron voor uw buizerd, zoals ratten, muizen, zandratten of kleine konijnen. Roodstaartbuizerds geven de voorkeur aan levend voedsel, maar kunnen in gevangenschap worden getraind om dode dieren te eten. Een gemiddeld formaat buizerd eet doorgaans drie muizen per dag. Bij het Lee and Rose Warner Nature Centre in Minnesota worden gevangen roodstaartbuizerds gevoed met zandratten die op naburige boerderijen worden gevangen, waar de zandratten worden beschouwd als ongedierte en onder een premie staan. Totdat een buizerd gewend is aan het eten van dode prooidieren, moet u mogelijk een kleine snede in het lichaam van een dode knaagdier maken om de geur van bloed vrij te geven waar de buizerd op kan afgaan.
Bouw of koop zitstokken die specifiek zijn bedoeld voor roodstaartbuizerds. Zitstokken moeten stevig genoeg zijn om de buizerd te dragen, die tot vier pond kan wegen als hij volgroeid is. Alle zitstokken moeten ook een ruw oppervlak hebben om de voeten van de buizerd vrij te houden van bacteriën en andere microorganismen die infectie kunnen veroorzaken.