Huisdieren
Huisdieren
De steenarend (Aquila chrysaetos) heeft een vleugelspanwijdte tot zeven voet en is wijd verspreid over het Noordelijk halfrond. Het is het grootste lid van de echte arend of Aquila-geslacht en de wijdst verspreide arend ter wereld. Steenarenden zijn krachtige jagers die met 150 mijl per uur kunnen duiken en prooien grijpen met hun grote klauwen. De steenarend is de nationale vogel van Mexico, Albanië, Duitsland, Oostenrijk en Kazachstan.
De steenarend is 30 tot 41 inch lang en heeft een vleugelspanwijdte tot 78 inch. De volwassen vogels zijn donkerbruin met uitgesproken gouden veren aan de achterkant van de nek. De poten en voeten zijn bijna volledig bedekt met veren. Jonge vogels hebben witte plekken aan de basis van de staart en aan de onderkant van de vleugels. De grote klauwen zijn geel en de snavel is sterk gebogen. De vrouwtjes kunnen tot een derde groter zijn dan de mannetjes.
Steenarenden zijn verspreid over het holarctisch gebied, inclusief Noord-Afrika, Arabië, de Himalaya en Mexico. In de Verenigde Staten is de ondersoort Aquila chrysaetos canadensis aanwezig van Noord-Alaska tot Noord-Mexico. Sommige experts beschouwen de Noord-Amerikaanse ondersoort en de Siberische ondersoort Aquila chrysaetos kamtschatica als hetzelfde. Die in het verre noorden van het verspreidingsgebied van de soort in de VS trekken in de winter zuidwaarts.
De soort komt het meest voor aan de westkust en is beperkt in het oosten tot een kleine populatie tussen Quebec en de Appalachen.
Hoewel wijd verspreid, geeft de Noord-Amerikaanse steenarend de voorkeur aan open terrein en komt het voor in toendra, graslanden en open naaldbossen, evenals op hogere vlaktes en bergvalleien. Broeden vindt plaats op afgelegen en ontoegankelijke klifranden in afgelegen en bergachtig gebied, en ook in zeer grote bomen. Jacht en leefgebieds druk hebben steenarendpopulaties gedreven naar onbewoonde en afgelegen gebieden in de Verenigde Staten en ze komen nu het meest voor in hooggelegen gebieden.
Steenarenden jagen vanuit de lucht en nemen kleine zoogdieren zoals wilde konijnen en knaagdieren, hoewel ze ook zijn gezien bij het nemen van slangen en vogels en veel grotere dieren zoals jonge herten. Ze zullen ook aas eten wanneer het beschikbaar is. De roep is scherp en hard en kan lijken op het geblaf van een hond.
Paren verdedigen een territorium dat tot 60 vierkante mijl kan zijn. Nesten, bekend als eyries, worden gemaakt van stokken en takken en worden over vele jaren opgebouwd door broedparen. Vrouwtjes leggen tot twee eieren en doen het grootste deel van het bebroeden, wat ongeveer 50 dagen duurt. De jongen verlaten het nest 75 dagen na het uitkomen.
In de VS wordt de steenarend beschermd door de federale Bald Eagle Protection Act van 1962. De soort wordt beschouwd als bedreigd in Maine, New Hampshire en New York (en uitgestorven in andere noordoostelijke staten) en de populatie in het zuiden van Californië aan de kust is snel afgenomen. De belangrijkste bedreigingen zijn stroperij, vernietiging van leefgebied, eierverzameling en botsingen met elektriciteitsleidingen.