De zwartkolfkolibrie--wetenschappelijke naam, Archilochus alexandri--is een kleine kolibrie die in bepaalde gebieden van het Westelijk halfrond wordt gevonden. De naam is afgeleid van de zwarte kin die hij draagt--samen met een lange, rechte en slanke zwarte snavel. Wat betreft zijn kolibrie-eigenschap, is het geluid--geproduceerd door zijn vleugels--relatief laag gepitcht.
Geografische regio
- Zwartkolfkolibries leven voornamelijk in het westen van de Verenigde Staten--met name Zuid-Arizona en New Mexico, waar nesten om de 100 meter kunnen worden gevonden. Ze kunnen echter ook worden gevonden in delen van Canada, Mexico en Zuid-Amerika. Doorgaans brengen ze de zomer door in het westen van Noord-Amerika en trekken ze in de winter naar westelijk Mexico en Centraal-Amerika, of naar de Golfkust van het zuiden van de VS.
Leefgebied
- Zwartkolfkolibries zijn uitzonderlijk wijdverspreid, omdat ze vrijwel in elke omgeving kunnen worden gevonden. Sommige leven in stedelijke gebieden, terwijl anderen leven in natuurlijke omgevingen zoals woestijnen en bossen. Vogels in het zuidwesten van de VS leven voornamelijk in kloven en langs rivieren, en die overwinteren langs de Golfkust brengen vaak tijd door in de schaduw van eikenbomen. Volgens het Cornell Lab of Ornithology is de zwartkolfkolibrie een van de meest aanpasbare van alle kolibries.
Levenscyclus en grootte
- De eieren van de zwartkolfkolibrie zijn ongeveer zo groot als een koffieboon. Nesten worden gemaakt van plantendons, spinnenweb en coconvezels--materialen die uitzetting toestaan naarmate de baby's groter worden. De gemiddelde lengte, spanwijdte en gewicht van deze vogels zijn respectievelijk ongeveer 4 inch, 5 inch en 3 gram. Zwartkolfkolibries staan erom bekend tot 10 jaar oud te worden.
Voedsel en gedrag
- Het dieet van zwartkolfkolibries bestaat voornamelijk uit nectar uit bloemen. Ze halen nectar door hun tong in de kroon te steken terwijl ze over de bloem zweven. Ze eten ook kleine insecten en spinnen; ze vangen de eerste in de vlucht en de laatste tijdens het zweven. Na het eten zitten ze op takken om het gebied voor hen enkele minuten te inspecteren voordat ze weer opvliegen.
Geslacht
- Typisch voor de meeste kolibries, zijn mannetjes zwartkolfkolibries gemiddeld kleiner dan vrouwtjes. Volwassen mannetjes kunnen worden geïdentificeerd door iriserende paarse gorgets op de keel; een zwart gezicht, kin en bovenste keel; en een volledig donkere staart. Vrouwtjes hebben geen donkere keelvlekken, en hun staarten zijn donkere staarten met witte punten. Tijdens het courtiseren geeft het mannetje een show door 66 tot 100 voet de lucht in te duiken.
