Huisdieren
Het bepalen of een parkiet een mannetje of vrouwtje is, is niet altijd eenduidig; terwijl de meeste parkieten seksueel dimorf zijn, zijn anderen dat niet. Dit betekent dat sommige parkieten aanwijzingen van hun geslacht zullen vertonen terwijl anderen moeilijker te bepalen zijn. Er zijn een aantal aanwijzingen die je laten weten of je parkiet een jongen of meisje is. Als je het niet zelf kunt bepalen, kan je dierenarts een bloedtest afnemen voor een nauwkeurige bepaling.
Het kenmerk dat het duidelijkst seksueel dimorf is bij parkieten is de cere. De cere is het vlezige gebied waar de neusgaten zich bevinden boven de bek. Terwijl veel van de andere fysieke kenmerken gelijk zijn tussen mannetjes en vrouwtjes parkieten, is de cere anders gekleurd afhankelijk van het geslacht van de parkiet. Bij een vrouwtje parkiet is de cere waarschijnlijk bruin of mauve van kleur. Bij een mannetje parkiet is de cere een helder of donkerblauw.
Volgens Bird Tricks (zie Referenties) zijn sommige veterinaire experts het erover eens dat er gedragsverschillen bestaan tussen mannetjes en vrouwtjes parkieten. Hoewel dit geen exacte wetenschap is, kan het helpen bij de identificatie van het geslacht van de vogel. Mannetjes parkieten worden gezegd vaker hun hoofd op en neer te bewegen, ze zijn socialer en actiever en ze zingen meer. Vrouwtjes parkieten zijn luider, neigen ertoe om op een bazigere manier te gedragen en zingen over het algemeen niet zo veel.
Een ander gedragsverschil tussen mannetjes en vrouwtjes parkieten is dat mannetjes worden beschouwd als betere praters. Over het algemeen is een parkiet die sneller leert praten en er veel meer geïnteresseerd in lijkt te praten of te imiteren, een mannetje. Nogmaals, dit is geen exacte wetenschap, maar is nog steeds nuttig bij het identificeren van het geslacht van parkieten.
Er wordt gerucht dat je een parkiet kunt sekseren op basis van de band om zijn enkel, maar dit is in de meeste gevallen niet waar. De band wordt om de enkel van de parkiet geplaatst, doorgaans binnen twee tot drie dagen na het uitkomen om te identificeren waar die vogel vandaan komt. Het is zeldzaam om een kwekerband op de enkel van een parkiet te vinden die het geslacht van de parkiet nauwkeurig aangeeft.
Bij parkieten die jonger zijn dan 12 maanden, is visuele identificatie bijna onmogelijk. Parkieten op deze leeftijd zijn niet volledig ontwikkeld, dus hun kleuren en andere fysieke kenmerken zijn nog niet betrouwbaar. Een dierenarts zal een chirurgisch sekseringsonderzoek uitvoeren op je parkiet om het geslacht te bepalen middels bloedonderzoek.