Huisdieren
Huisdieren
Het bepalen van het geslacht van ganzen is niet eenvoudig. U kunt sommige ganzen identificeren aan de hand van kleur, met mannetjes van de ene kleur en vrouwtjes van een andere, maar veel ganzen zijn in vele opzichten vrijwel identiek totdat ze geslachtsrijp zijn. Zelfs dan is de veiligste manier om het geslacht van een vogel te bepalen om het te observeren tijdens de paring, wanneer het mannetje het vrouwtje berijdt. Behalve bij vent-seksen, kunt u de meeste verschillen zien in secundaire geslachtskenmerken.
Het is bijna onmogelijk om het geslacht van zeer jonge ganzen te bepalen. De meeste ganzen bereiken geslachtsrijpheid tussen de 2 en 3 jaar oud, met de meeste die rijpheid bereiken op 3-jarige leeftijd. Zodra de ganzen volwassen zijn geworden, kunnen ze worden gevent, wat inhoudt dat de vogel omgekeerd wordt gehouden, waardoor zijn rug boogt, en vervolgens de geslachtsorganen worden uitgestoten door druk uit te oefenen tegen de cloaca met de duim en wijsvinger. Zorgvuldig venten is nodig om letsel aan het geslachtsorgaan te voorkomen, vooral bij een jong mannetje.
Vent-seksen is doorgaans 100 procent nauwkeurig en de voorkeursmethode om het geslacht te bepalen. Het moet worden uitgevoerd door een ervaren handler om permanent letsel te voorkomen.
Ganzen (mannetjes) zijn doorgaans gemakkelijker te onderscheiden omdat ze de neiging hebben om groter te zijn dan vrouwtjes. Hun koppen neigen ertoe groter en breder te zijn. Ze neigen er ook toe om zich groter te houden dan het vrouwtje, en hun nekken neigen ertoe langer en meer mannelijk te zijn. Deze verschillen zijn mogelijk moeilijker te zien bij Europese rassen ganzen, terwijl het minder moeilijk is bij Chinezen en Afrikanen, die gemakkelijker te onderscheiden zijn omdat de mannetjes de neiging hebben om grotere knobbel op hun koppen te hebben dan de vrouwtjes.
Vrouwelijke ganzen hebben kleinere en smallere koppen dan ganzen (mannetjes) en zijn iets kleiner van gestalte. Hun nekken zijn smaller en gracieus, zoals die van een zwaan. Natuurlijk is er altijd het probleem van het extreem grote vrouwtje (meestal een goed probleem) of de kleine mannetje (geen goed probleem). Het nadeel van het vergelijken van kleiner en groter is dat u dit niet kunt doen met slechts één ganzen.
Mannetjes die geslachtsrijp zijn geworden vertonen meer agressief en beschermend gedrag dan vrouwtjes. Het mannetje zal vaak zijn nek uitsteken tussen een indringer en zijn partner, vooral vlak voor en tijdens het paarseizoen. Dit gedrag neigt ertoe te verminderen gedurende de rest van het jaar.
De normale stem van het mannetje (in tegenstelling tot zijn alarmstem) neigt ertoe hoger van toon te zijn dan die van het vrouwtje, hoewel sommige ganzen (mannetjes) een meer tussenliggende toon hebben.
De grootste aanwijzing voor het geslacht van de ganzen is zijn paaihouding. Het mannetje zal altijd het vrouwtje berijden.
Een vrouwelijke ganzen zal minder beschermend gedrag vertonen dan de ganzen (mannetje). Ze heeft ook een diepere natuurlijke toon van stem. De grootste aanwijzing van een vrouwelijke ganzen is haar vermogen om eieren te leggen.
Sommige fokkers scheiden volgroeide ganzen van ganzen (mannetjes) op basis van oogkleur. Het "Journal of Heredity" stelt dat volwassen ganzen (mannetjes) blauwe ogen hebben terwijl vrouwelijke ganzen bruine ogen hebben, een eigenschap die bekend staat als kleurdimorphisme.