Huisdieren
Huisdieren
Het dierenrijk is rijk aan anatomische variaties, die de aarde vullen met een overvloed aan biologische diversiteit die elk bezoek aan de lokale dierentuin of wandeling in het bos tot een zintuiglijke wonder maakt. Menselijke waarnemers verwerken bewijs door de vertrouwdheid van hun menselijkheid, en vergelijken dierlijke kenmerken met hun eigen kenmerken. Dit is het geval met vogelpoten, die op het eerste gezicht lijken te buigen in de "tegenovergestelde" richting van menselijke knieën.
Het idee dat de knie van een vogel naar achteren beweegt, in de tegenovergestelde richting van de naar voren buigende knie van een mens, is eigenlijk een misvatting: Vogels knieën bewegen net als menselijke knieën. Terwijl velen deze bewering in twijfel zouden trekken, met naar het oog liggend bewijs tegenovergesteld bij elke vogelwaarneming, is het feit dat geen enkel dier een naar achteren buigende knie heeft, omdat het gewricht dat we algemeen voor een knie aanzien, een enkel is. Het idee dat een gewricht dat op het middelpunt van een been is gepositioneerd, een knie is, is een vergelijkende conclusie getrokken uit de menselijke ervaring van een kniegewricht in het midden van het been.
Hoewel we dit middelpunt gepositioneerde enkel gemakkelijk kunnen observeren, is de knie van een vogel niet zo makkelijk te spotten, omdat deze hoog op het been is gepositioneerd en onder veren is begraven. Het bovenste been van een vogelpoot is het dijbeen, net als het dijbeen van een mens, maar veel korter – stel je het drumstick in een emmer gebakken kip voor voor een visueel beeld. Wanneer een kip loopt, merken we gemakkelijk het naar achteren buigende enkel op, maar onder al die veren is ook een zeer vertrouwde, naar voren buigende knie aanwezig.
Een knie die hoog op het been en dicht bij de buik is gepositioneerd, komt veel voor in het dierenrijk – in feite lijkt ons middelpunt geknielde gewricht te beginnen als een afwijking vergeleken met de poten van andere soorten. Dierenpoten zijn geëvolueerd om aan biologische en milieubehoeften te voldoen. Bij vierpotige dieren stellen achterpoten met een hoge knie het wezen in staat om het lichaamsgewicht gelijkmatig te verdelen terwijl het loopt en rent. Bij vogels, die op twee poten lopen maar eieren leggen en een hele reeks niet-zoogdiergedrag vertonen, dient een knie hoog op het been andere doeleinden.
De poot van een vogel is perfect aangepast aan twee cruciale vogelgedragingen: eieren leggen en vliegen. Een been dat in twee gelijke lengtes is gedeeld door het enkelgewricht, gekoppeld aan een kort dijbeen dat plat tegen het lichaam kan worden gelegd, stelt een vogel in staat om zich recht naar beneden te laten zakken om een ei te leggen en vervolgens op het ei te zitten terwijl ze perfecte balans behoudt. Ditzelfde vouwpatroon wordt gebruikt tijdens de vlucht, wanneer een vogel haar poten plat tegen haar lichaam trekt, waardoor haar lichaam gestroomlijnd wordt om de luchtweerstand te minimaliseren terwijl ze door de lucht beweegt.