Huisdieren
Huisdieren
Met hun levendige kleuren, geweldige geluiden en grappige capriolen leveren papegaaien vermaak. Helaas kan de mest van deze wonderbare familieleden ook kleine verrassingen met zich meebrengen. Het is niet gebruikelijk, maar een scala aan verschillende bacteriën en virussen kunnen in de feces van je papegaai leven, wat het risico op overdracht aan andere vogels en jou verhoogt.
Salmonella is een bacterie die doorgaans wordt geassocieerd met besmet voedsel. Je papegaai kan de bacterie oplopen via besmet water en voedsel, evenals feces van een andere vogel die een drager kan zijn en niet door het virus wordt getroffen. Symptomen bij getroffen papegaaien zijn lethargie, eetlustverlies, overmatige dorst, diarree, depressie en het ontstaan van artritis. Contact met besmette feces en onvoldoende handen wassen kan salmonella overdragen op mensen. Menselijke symptomen omvatten braken, diarree, koorts, uitdroging, koude rillingen, buikpijn en artritis. Bovendien kunnen mensen die met salmonella zijn geïnfecteerd dit overdragen op hun vogels.
De bacterie Chlamydia psittaci is verantwoordelijk voor de ziekte psittacosis bij zowel papegaaien als mensen. Ook wel papegaaienkoorts of chlamydiose genoemd, psittacosis wordt overgebracht via feces, urine, speeksel en veerstof. Bacteriën in de feces worden ingeademd of ingeslikt. Symptomen bij papegaaien omvatten oogontsteking, moeilijk ademhalen, anorexia, verwaarloosd uiterlijk, losse ontlasting en groene uraten. In ernstige gevallen kunnen aanvallen en complicaties met nieren, lever en longen optreden. Bij mensen omvatten symptomen koorts, koude rillingen, hoofdpijn, spierpijn, hoest, uitslag, longontsteking, borstpijn en zwelling van de milt, hersenen en het hart. Antibiotica behandelen de ziekte gedurende enkele weken.
Newcastle-ziektevirus is een besmettelijke en dodelijke ziekte die de meeste vogelsoorten treft. Amazon papegaaien gesmokkeld uit Latijns-Amerika vormen een hoger risico op de ziekte. Papegaaien kunnen drager van de ziekte zijn en nooit ziek worden. Deze dragers scheiden het virus tot 400 dagen uit via hun feces. Symptomen van Newcastle-ziektevirus bij papegaaien omvatten niezen, moeilijk ademhalen, neusafloop, hoesten, groenachtige en losse diarree, spiertrillingen, verlamming, oogzwelling en plotselinge dood. Bij papegaaien is er geen bekende behandeling, en de ziekte is meestal dodelijk. Bij mensen omvatten symptomen milde griepachtige symptomen, bindvliesontsteking en keelontsteking. Bij mensen is de aandoening kortdurend en vereist meestal geen behandeling. Onderzoekers kijken eigenlijk naar Newcastle-ziektevirus als een mogelijke behandeling voor humane kanker.
Wanneer het gaat om papegaaien, hun mest en de mogelijke verspreiding van bacteriën of virussen, is de beste methode van preventie grondig handen wassen. Was je handen met zeep gedurende ten minste 20 seconden. Was ze voor en na het hanteren van je vogel. Was je handen voordat je voedsel voor jezelf of je vogel bereidt. Goede wasroutines helpen het risico te verkleinen dat je iets van je vogel oploopt of iets aan hem overdraagt.