Huisdieren
"Vogels van dezelfde veren, klieken samen," en ze klieken vaak naar elektriciteitsdraden. Het is een alledaags verschijnsel om vogels op elektrische draden te zien zitten. Net zoals sommige mensen gesellig zijn en anderen solisten, rusten sommige vogelsoorten hoog met tientallen van hun soort, terwijl anderen alleen blijven. We zien elektriciteitsdraden als geleiders van elektriciteit, maar vogels zien ze alleen als plaatsen om te zitten.
Locatie, locatie, locatie. Vogels--zelfs de grootste soorten--zijn klein vergeleken met de bomen en struiken om hen heen. Aangezien elektriciteitsdraden altijd ver boven de grond struikgewas liggen, hebben vogels die op de draden rusten zicht aan alle kanten. Hoe minder bomen er in een omgeving worden gevonden, hoe aantrekkelijker de elektrische draden worden om te zitten of te rusten.
Een vogel op de grond is een vogel in gevaar. Het kan worden verrast door predatoren of verpletterd worden door een passerend voertuig. Door hoogte te bereiken, elimineert een vogel veel van deze risico's en kan het oog in het zeil houden voor die bedreigingen die blijven, zoals havens of uilen. Bomen vervullen voornamelijk die rol, maar vogels zijn aanpasbaar en hebben geleerd om telefoon- en elektriciteitsdraden te gebruiken als vervanging waar bossen schaars of onbeschikbaar zijn.
Terwijl sommige vogels prooien spotten tijdens de vlucht, verkiezen anderen om van een standplaats uit te jagen, het landschap afspeuren met hun scherpe ogen naar knaagdieren of andere prooien. Dit zijn de roofvogels die op palen of elektrische draden zitten. De vrijgemaakte omgeving rond elektriciteitsdraden vergroot de zichtbaarheid voor roofvogels.
Aangezien vogels die op elektriciteitsdraden rusten een zo algemeen gezicht is, is het gemakkelijk om te concluderen dat ze niet kunnen worden gewond door de elektrische stroom. Dit is niet waar. Volgens de U.S. Geographical Survey is elektrocutie een ernstig gevaar voor wilde vogels, vooral in open, boomloze habitats. Gouden arenden zijn het meest getroffen, maar grote buite, valken en grote uilen lopen ook risico. Als enig deel van de anatomie van de gezeten vogel een tweede geactiveerd deel van de elektriciteitsdraad aanraakt, stroomt elektriciteit door het lichaam van de vogel, wat het doodt.
Vogels die op transmissielijnen rusten, kunnen ook schade en overlast veroorzaken. Vogeluitwerpselen kunnen de isolatorschijven vervuilen, waardoor elektrische storingen ontstaan die een nadelige impact hebben op de kwaliteit van de stroomvoorziening.