Huisdieren
Papegaaien en andere huisvogels kunnen zoönotische ziekten overdragen, ziekten die mensen kunnen oplopen door contact met dieren. Chlamydiose psittacose, ook wel papegaaienkoorts genoemd, treft jaarlijks tot 200 Amerikanen, aldus Dr. Klaus-Dieter Lessnau van eMedicine.com. Dr. Lessnau merkt ook op dat gevallen van papegaaienkoorts waarschijnlijk onderbelicht blijven. Ondanks het risico op infectie reageert chlamydiose psittacose goed op behandeling, en hoeven vogeleigenaren zelden hun huisdieren af te staan.
Volgens Lessnau wordt chlamydiose psittacose veroorzaakt door de bacterie Chlamydia psittaci. Linda Pesek, een dierenarts die voor Birdsnways.com schrijft, meldt dat de ziekte de uitwerpselen, neusafscheidingen, urine, speeksel en verenstof van vogels besmet. Mensen die besmette stof inademen, kunnen de ziekte oplopen. Hoewel sommige vogels symptomen vertonen, wijst Dr. Pesek erop dat veel vogels dragers zijn, die de ziekte kunnen hebben zonder symptomen te vertonen.
Symptomen van chlamydiose psittacose bij vogels omvatten diarree, afscheiding uit ogen of neus, slechte eetlust en een 'verwarren' uitziend verenkleed, aldus Pesek. Deze symptomen komen voor bij vele vogelziekten en wijzen op de noodzaak van onmiddellijke dierlijke zorg. Lessnau somt menselijke symptomen op die lijken op griep, met koorts, hoesten, hoofdpijn en ademhalingsmoeilijkheden, en zegt dat de incubatietijd bij mensen gemiddeld vijf tot 14 dagen bedraagt. Sommige mensen krijgen papegaaienkoorts zonder symptomen, terwijl anderen ernstige longontsteking ontwikkelen.
Medewerkers van dierenwinkels en pluimveeboeren hebben een verhoogd risico op chlamydiose psittacose, aldus Lessnau, die ook meldt dat overdracht van mens op mens van papegaaienkoorts mogelijk is. Mens-naar-mens overdracht is ongebruikelijk, maar veroorzaakt ernstigere symptomen wanneer het voorkomt. Pesek waarschuwt dat mensen met een verzwakt immuunsysteem, ouderen en jonge kinderen een hoog risico lopen op infectie met zoönotische ziekten, waaronder papegaaienkoorts. Mensen met een verzwakt immuunsysteem omvatten mensen met aids, kankerpatiënten en iedereen die immuunsuppressieve medicatie gebruikt.
Diagnose van papegaaienkoorts kan moeilijk zijn, omdat veel artsen niet denken aan zo'n ongebruikelijke ziekte wanneer ze worden geconfronteerd met wat lijkt op griep. Het Michigan Department of Agriculture gaf een brochure over chlamydiose psittacose uit, waarin vogeleigenaren worden geadviseerd hun arts te informeren dat ze vogels hebben wanneer ze griepachtige symptomen melden. Bloedonderzoek is nodig om papegaaienkoorts te diagnosticeren. Het Michigan Department of Agriculture merkt op dat bloedtests enkele dagen in beslag nemen.
Artsen schrijven tetracycline en doxycycline antibiotica voor aan mensen die geïnfecteerd zijn met papegaaienkoorts, volgens het New York State Department of Health. Antibioticabehandeling voor chlamydiose psittacose duurt drie weken, en de ziekte reageert over het algemeen goed zodra de behandeling begint. Huisvogels die geïnfecteerd zijn met papegaaienkoorts krijgen dezelfde antibiotica, maar worden 45 dagen behandeld, rapporteert Pesek. Gedurende deze tijd moet de vogel worden geïsoleerd van alle andere vogels en minimaal menselijk contact krijgen om het risico op infectie te verminderen.
Een infectie met chlamydiose psittacose biedt geen immuniteit tegen toekomstige infecties, noch voor mensen noch voor vogels. Om het risico op infectie met papegaaienkoorts te verlagen, raadt het Michigan Department of Agriculture aan om nooit een vogel te kopen die ziek lijkt. Isoleer alle nieuwe vogels gedurende 45 dagen als je een huishouden met meerdere vogels hebt, en laat een vogeldierenarts de nieuwe vogel testen op chlamydiose psittacose (sommige vogels zijn dragers en vertonen geen symptomen). Alle kooien, voerbakken en speelgoed moeten regelmatig worden gereinigd en gedesinfecteerd.