Huisdieren
Huisdieren
Om een gezond dieet voor een duif te handhaven, moet je de graaninboot nabootsen die ze in de natuur zouden krijgen. Vermijd voedsel dat normaal gesproken voor mensen is gereserveerd, zoals brood, kaas en vlees. Wilde duiven eten een dieet dat vooral bestaat uit niet-vezelige items zoals granen en zaden. Broed is een van de meest voorkomende voedingsmiddelen die mensen aan duiven voeren, maar de complexe koolhydraten in brood bieden geen voedingswaarde en kunnen ze zelfs uit honger doen omkomen. Omdat duiven geen tanden hebben, hebben ze een voorraad grit nodig om hun voedsel te verteren. Duiven verteren en breken voedsel af door gebruik te maken van de maagkraakbeen, een zakje aan de basis van hun keel en een maagmaag, gelegen aan de onderkant van het darmkanaal. Om dit systeem te laten werken, moeten duiven kleine stenen en rotsen eten, samen met hun voedsel, om te overleven. Wilde duiven krijgen van nature de juiste hoeveelheid grit wanneer ze granen en zaden verzamelen, maar gedomesticeerde duiven moeten verwerkt schelpgrit krijgen samen met hun normale dieet.
Voedsel dat nodig is voor een gezonde duif omvat gedroogde velderwten en maïs. Ze zijn rijk aan eiwit en helpen sterke spieren op te bouwen en het verenkleed van een duif te onderhouden. Maïs kan echter in het lichaam van een duif worden opgeslagen als vet, dus het moet alleen in beperkte hoeveelheden aan een duif worden gevoerd tijdens de wintermaanden. Tarwe en sorghum zijn basisgranen voor wilde duiven en kunnen ook worden aangetroffen in gedomesticeerde duivenzaadmixen. Sommige wilde duiven eten ook kleine hoeveelheden groene planten. Een volgroeide duif eet ongeveer 500 g graan per week.
Een veelvoorkomend mythe beweert dat het eten van ongerepte rijst een duif zal doen ontploffen. De mythe beweert dat duiven de graan niet kunnen verteren en wanneer het in hun maag uitzet, het nergens heen kan. In waarheid vertrouwen vogels vaak op overstroomde rijstvelden voor voedsel tijdens de migratie naar het noorden, en deskundigen op het gebied van dierlijke biologie zeggen dat ongerepte rijst niet anders is dan dat waarop vogels in de natuur eten.
Duiven hebben veel meer water nodig dan de meeste vogels, vooral tijdens het broedseizoen, dus uitdrogende voedingsmiddelen moeten worden vermeden. Zout kan duiven uitdrogen, maar duiven houden van zout en zullen zoutblokken aanvallen die gereserveerd zijn voor varkens en schapen. Menselijk voedsel, vooral vlees, is zeer gevaarlijk voor de gezondheid van een duif. Menselijk voedsel kan bacteriën introduceren bij duiven waartegen ze niet kunnen vechten. Ziekten en gezondheidsrisico's terzijde, het voeren van duiven in de natuur kan ze afhankelijk maken van menselijk voeren en minder geneigd om zelf voedsel te zoeken.
Menselijke interactie en onjuist voeren van gedomesticeerde en wilde duiven wordt beschouwd als een van de redenen voor de achteruitgang van de vogels. Hoewel veel stedelijke gebieden beweren dat duivenpopulaties buiten controle zijn, is de waarheid dat ongeveer 59 soorten momenteel bedreigd zijn met uitsterving, wat meer dan 20 procent van de duivenpopulatie is. Sinds de 1600s zijn 10 soorten duiven uitgestorven. Hoewel habitatverlies en overbejaging gedeeltelijk de schuld zijn, geloven vogeldeskundigen dat domesticatie en onjuist voeren de hele soort hebben verzwakt.