Huisdieren
Huisdieren
Alle dieren kunnen lijden aan ziekten. De meeste ziekten bij paarden treden op rond de hoeven of de buik. Veel van deze ziekten lopen hun loop, anderen moeten behandeld worden met medicijnen. Sommige ziekten zijn zo ernstig dat eigenaars de paard euthanaseren.
Er zijn drie hoofdboefziektes: brosse hoef, klauwhoef, geringde/geribbelde hoef en sponshoef. Paarden met langdurig natte hoeven kunnen brosse hoef krijgen: de hoeven worden erg droog en breken gemakkelijk. Klauwhoef is erfelijk – de hoef is afwijkend, wat het rennen zonder struikelen bemoeilijkt. Sponsoef treedt op bij platte voeten waarbij de hoef zacht wordt, met een kleine kans dat de hoef van de voet loskomt.
Het naviculaire bot kan ontstoken raken. Oorzaken: genetica, slechte hoefijzerkeuze, overgewicht of zware arbeid op hellingen. Het paard loopt op de teen van de hoef en struikelt vaak. Preventie: regelmatig hoefbijwerken en oefenen. Behandeling: tijdelijk hoefijzer verwijderen voor betere circulatie en medicijnen zoals vasodilatatoren, anticoagulantia, anti-inflammatoire middelen en bifosfonaten.
De slijmvliesbekleding van het verteeringsstelsel bloedt en zwelt op, wat leidt tot ulcera en erosie. Net als bij mensen zijn sommige paarden gevoelig voor bepaalde voeders. Symptomen: weigeren te eten, gewichtsverlies, onregelmatige ontlasting, eten van ongeschikte dingen zoals hout en eigen mest.
Periostitis en ostitis treden meestal samen op. Periostitis is een ontsteking van het bindweefsel rond de botten. Ostitis is verhoogde bloedstroom naar het ontstoken gebied, wat op lange termijn leidt tot overmatige weefselvorming. Meestal veroorzaakt door letsel of infectie via een vleeswond. In milde gevallen geneest het vanzelf; in ernstige gevallen zijn anti-inflammatoire medicijnen nodig.
Deze ziekten worden veroorzaakt door griep. Ze leiden tot wonden en zwellingen aan het lichaam, meestal aan de poten, de onderbuik en de zijkant van het hoofd. Ook wonden op de tong en koorts zijn mogelijk. Genezing door rust.
Paarden kunnen hondsdolheid opvangen zoals andere dieren. Overdracht via vochten, voornamelijk speeksel. De beetplek begint te jeuken. Het paard wordt irriterbaar, kan hallucineren en gewelddadig worden. Het kan zichzelf bijten en zwaargewond raken. Uiteindelijk treedt paralyse op.
Paardenkoliek is een verzamelterm voor dodelijke buikziektes. Ze zijn pijnlijk. Het paard gooit zich heen en weer, draait zijn lichaam om de pijn te verlichten. De pijn is niet constant. Tijdens koliek zweet het paard overmatig.