Huisdieren
Ureumstikstof is een natuurlijk afvalproduct van proteïneconsumptie. Landbouwers, artsen, milieuactivisten en alledaagse consumenten hebben een belang bij ureum. Ze produceren het, ze gebruiken het en ze bestuderen het.
Artsen meten ureumstikstofniveaus bij mensen om te bepalen hoe goed de nieren functioneren. Hoge ureumniveaus in het bloed duiden op een slechte nierfunctie, omdat een van de nierfuncties is om ureum uit het bloed te verwijderen.
Herkauwers (zoogdieren die herkauwen) krijgen vaak graan aangevuld met ureumstikstof. Ureumstikstof helpt bij het opbouwen van proteïnen die zijn gemaakt van niet-essentiële aminozuren. Niet-essentiële aminozuren zijn proteïnen die kunnen worden gebruikt voor de groei van het dier. Dus ureum is belangrijk voor gezond vee.
Overtollige ureumstikstof wordt door zoogdieren uitgescheiden via urine. De ureumstikstof sijpelt vervolgens de grond in en wordt door planten verbruikt, die de stikstof gebruiken voor fotosynthese. De meeste meststoffen hebben een hoog ureumgehalte.
Ureum kan ook industrieel worden geproduceerd met ammoniak/koolstofdioxide technologie. Onder druk en bij een hoge temperatuur reageren ammoniak en koolstofdioxide, waardoor ammoniak, ammoniumcarbamaat en ureum ontstaan. Het ureum wordt gekristalliseerd en verwijderd, en het ammoniak en carbamaat worden gerecycleerd terug naar de reactor.
Vanaf 2010 zullen veel dieselmotoren zijn uitgerust met ureumtanks om aan de EPA-richtlijnen te voldoen. Het stikstof in het ureum bindt met koolstofdioxide en vermindert uitstoot.