Huisdieren
Huisdieren
De lever en haar functies worden aangeduid als het hepatica-systeem, afkomstig van het Griekse woord voor lever. Levende varkens hebben hun lever nodig om de voedingsstoffen die ze eten goed te verteren en te metaboliseren. Metabolisme is de aanpassing van moleculen in een vorm die bruikbaar is voor de lichaamssystemen van het varken. In het geval van toxinen breekt levermetabolisme giftige moleculen af in minder schadelijke moleculen en stuurt onnodige chemicaliën uit via de urine.
De lever vervult honderden functies voor het hele lichaam van het varken, maar de belangrijkste functie is het metabolisme van voedingsstoffen en toxinen die uit de spijsvertering in de darmen komen. De lever van het varken produceert ook gal, nodig om vetten tijdens de vertering af te breken; dit wordt via de galblaas in het darmstelsel afgegeven.
Bij een levend varken functioneert de lever in het spijsverteringsstelsel en het lymfestelsel, bezig met eiwitsynthese, afbraak van toxinen en hormonen, vitamineopslag en productie van bloedcellen en bloedcomponenten.
De lever bij varkens bevindt zich achter het diafragma in de buikholte, verbonden met het spijsverteringsstelsel via de galwegen, galblaas en twaalfvingerdarm. De bloedtoevoer naar de lever komt voor 75 procent uit het veneuze systeem, direct uit de darmen.
Varkenlevers hebben vier hoofdlobben voor het filteren van toxinen en voedingsstoffen uit de bloedbaan: de rechter, linker, staart- en kwadratlob. Galwegen verbinden de lobben met de galblaas, waar overtollige gal wordt opgeslagen totdat deze nodig is.
Ascaris suum (varkenrondworm) infecties van de lever komen veel voor bij varkens, evenals cysten gevormd door andere parasieten zoals lintwormen. Deze parasieten kunnen de efficiëntie van de lever van het varken beïnvloeden, maar leveren kunnen normaal functioneren met zelfs kleine hoeveelheden gezond weefsel.