Huisdieren
Huisdieren
De zwarte worm zoekt alleen zuurstof, vocht en een voedselbron in zijn omgeving. Net als de meeste wormen leeft hij in het duister; de zwarte worm heeft geen echte ogen, maar waarnemt licht via fotoreceptorcellen in zijn staart. Typisch voor de meeste wormsoorten heeft het gesegmenteerde, borstelige zwarte worm ook geen skelet, ademt door zijn huid en beweegt zich via spieren die zijn bevestigd aan een lichaamslange zenuwstreng die het door water of op vochtig land voortstuwt.
Mensen kopen doorgaans zwarte wormen bij dierenwinkels om als visvoer te gebruiken. De wezens thuis kweken houdt in dat u een gesloten container met water houdt en de wormen regelmatig spoelt. Het deksel van de container beschermt de wormen zowel tegen licht als voorkomt dat ze ontsnappen. AquariumFish.net geeft een voorbeeld van een container die onder een bank aan de zuidwestkant van een huis wordt bewaard, waar direct zonlicht de gevoelige wormen niet bereikt.
Het meest directe effect van licht en warmte op een zwarte worm is het uitdrogen van het exoskelet. Anne P. Mitchell van All About Worms merkt op dat een worm binnen een uur blootstelling aan de zon verlamd kan raken. 'Vereenvoudigd gezegd,' zegt Mitchell, 'droogt de zon de huid uit, wat resulteert in verlamming en verstikking.' De tekenen van een uitdrogende zwarte worm zijn onder andere dat het wezen lijkt te worstelen naar een donkere schuilplaats. De worm kan ook droog aanvoelen bij aanraking.
AquariumFish.net merkt op dat zwarte wormen ook zeer gevoelig zijn voor chloor en chlooramine. De site adviseert wormkwekers om geen kraanwater te gebruiken om de wormen af te spoelen, maar in plaats daarvan vijverwater over hen te gieten. De soort is ook een doelwit voor parasieten. Frank Indiviglio, schrijvend in NetPlaces, adviseert: 'Koop de volgende keer zwarte wormen als voedsel voor uw vissen, kijk dan goed naar een klein type bloedzuiger dat gewoonlijk bij hen leeft – hun vermogen om snel zwarte wormen weg te zuigen is quite interessant.'