Huisdieren
Huisdieren
De dwergzeepaard (Hippocampus zosterae) komt voor in delen van de Atlantische Oceaan, de Golf van Mexico en de Caraïbische Zee. De algemene kleuren zijn wit en bruin met lichte variaties van beige, beige met zwarte strepen en wit met zwarte stippen. Af en toe wordt een groene zeepaard gevonden tussen de zeegrasbedden of riffen.
De dwergzeepaard, ook wel zeepferdje en dwergzeepaardje genoemd, groeit meestal slechts 1 1/2 tot 5 centimeter en is de kleinste van de zeepaardensoorten. Hun levensduur is onbekend in natuurlijke omstandigheden. In aquaria en laboratoria leven dwergzeepaarden ongeveer een jaar.
De kleurvariaties en grootte van de dwergzeepaard helpen het te beschermen tegen roofdieren. Als volwassenen hebben ze weinig roofdieren. Jonge zeepaarden zijn kwetsbaar voor prooien vanwege hun onervarenheid in het camoufleren van hun lichamen. Hun habitat is normaal gesproken in gebieden waar zeegras overvloedig aanwezig is, in ondiepe tropische wateren, maar ze worden ook gevonden in mangrovewortels, koraalriffen en drijvend vegetation. De jongen verstoppen zich in zeegrasbladen totdat ze de nuances van kleurverandering leren.
In tegenstelling tot veel andere soorten zoogdieren, amfibieën, reptielen of vogels, wordt het geslacht van dwergzeepaarden niet bepaald door de heldere kleuren van de mannetjes. Zeepaardmannetjes zijn kenmerkend door alleen het kweekzakje. Zeepaarden veranderen van kleur tijdens courtage-rituelen elke ochtend totdat de paring plaatsvindt. De courtagedans kan tot negen uur duren. Zodra het vrouwtje de eieren overdraagt aan het kweekzakje van het mannetje, blijft het vrouwtje trouw. Elke ochtend keert ze terug naar het territorium van het mannetje om hem te begroeten. Ze veranderen van kleur en dansen enkele minuten met elkaar voordat ze voor de rest van de dag uit elkaar gaan, volgens de Project Seahorse-studie van Dr. Amanda Vincent en Dr. Heather Koldewey die in 1996 begon.
Het is niet bekend of dwergzeepaarden emoties kunnen hebben, maar ze veranderen wel van kleur bij het verstoppen voor een vijand, paren, begroeten van hun partner en bij worstelen met een tegenstander. Voor een worstelpartij zullen de betrokken mannetjes van kleur veranderen voordat ze hun koppen naar de tegenstander knikken, een klikkend geluid maken en vervolgens beginnen te worstelen met hun staarten. Deze minuscule wezens worden beschouwd als meesters van camouflage en laten huidsdraden groeien om op te gaan in hun omgeving.