Huisdieren
Orka's, of killer whales, zijn de grootste van alle soorten in de orde Cetacea, zeezoogdieren zoals dolfijnen. Hun naam is afgeleid van het feit dat ze andere walvissen doden en eten. Killer whales zijn carnivore roofdieren die ook voeden op vissen, zeehonden en inktvis. Dit zijn groepsjagers die in pods van 30 of 40 leven en specifieke geluiden gebruiken om te communiceren en hun jacht te coördineren. Hun gemiddelde levensverwachting is 50 tot 80 jaar.
Killer whales hebben lange, afgeronde lichamen die aan beide uiteinden lopen met een grote rugvin in het midden van hun rug. Het bovenste deel van hun lichaam, inclusief hun borstvinnen, is zwart. Het onderste deel van hun lichamen, inclusief de onderkant van hun staart en hun onderzijde, is wit. De walvissen hebben ook duidelijke cilindervormige witte vlekken aan de zijkant van hun koppen en boven elk oog.
De lengte van de gemiddelde killer whale is afhankelijk van de locatie van het zoogdier, maar over het algemeen zijn volwassen killer whales 19 tot 32 voet lang en volwassen vrouwtjes zijn 16 tot 19 voet lang. Volwassen mannetjes wegen 8 tot 9 ton, en volwassen vrouwtjes wegen 3 tot 4 ton. De rugvin van de killer whale is een van de meest kenmerkende kenmerken van elk zoogdier en biedt stabiliteit terwijl de walvis door het water beweegt. Bij mannetjes bereikt de vin een hoogte van 6 voet. Bij vrouwtjes is de vin 3 voet hoog.
De borstvinnen van een killer whale zijn gevormd als peddels en stellen de walvis in staat om door het water te zwemmen en van richting te veranderen. De borstvinnen zijn vergelijkbaar met de voorpoten van andere zoogdieren, ondersteund door vijf cijfers. De borstvinnen van een volwassen mannetje kunnen een lengte van 6 voet en een breedte van 4 voet bereiken, maar de borstvinnen van een volwassen vrouwtje zijn iets kleiner. De staart van de walvis heeft twee grote gebogen kussens genaamd flukes, die geen kraakbeen of been bezitten. Flukes helpen de walvis door het water te navigeren en fungeren ook als een natuurlijk remsysteem, waardoor de walvis kan stoppen en van richting kan veranderen.
Killer whales communiceren met elkaar via geluiden, waaronder schreeuwen en piepen. Ze bezitten verhoogd zicht en gehoor en gebruiken een proces genaamd echolocatie om objecten onder water te identificeren. Een walvis genereert een klikgeluid en wacht om de echo's te horen om de locatie van objecten in de omgeving te bepalen. De walvis analyseert het echo-geluidsgolf om zijn pad door het water te bepalen. Killer whales brengen veel van hun dag door naar verschillende gebieden te reizen om naar voedsel te zoeken, rusten na een lange jacht en socialiseren door hun staarten en borstvinnen op elkaar te slaan en uit het water te springen en er weer in te duiken.