Huisdieren
De orka is al lang een vast onderdeel van vele water-thema attractieparken. Miljoenen mensen kijken hoe ze trucs uitvoeren met menselijke trainers. Net als bij elk dier dat uit de wild is gehaald met de bedoeling om op te treden, is er echter veel controverse rond de praktijk. Maar hoewel er negatieve effecten zijn op de dieren, zijn er ook misverstanden.
De eerste geregistreerde keer dat een orka uit de wild werd gehaald en in een attractiepark werd geplaatst, was in 1964, in Vancouver, Canada. In de decennia die volgden, werden meer dan 100 walvissen uit de Stille Oceaan gehaald voor soortgelijke doeleinden. In de jaren 80 ontstond er controverse over de behandeling van deze dieren en de methoden waarmee ze uit hun thuis werden gehaald. Sindsdien zijn orka's in de wild gefokt met als doel om attractieparkattracties te zijn. Ondanks dit zijn ze nog steeds een bedreigde soort.
Orka's zijn grote attracties in themaparken zoals Sea World. Vanwege hun intelligentie en over het algemeen speelse aard, worden ze vaak getraind om trucs uit te voeren. Walvissen staan bekend om het uitvoeren van sprongen en salto's, evenals het hoog in de lucht schieten van hun trainer en weer terug in het water.
De effecten van een orka in gevangenschap kunnen verlammend zijn. Naast een verkorte levensverwachting, is een negatief effect rugvininstorting. Een geschatte 60 procent tot 90 procent van alle orka's in gevangenschap lijdt aan dit gebrek, waarbij de belangrijkste vin op hun rug niet meer rechtop staat en in plaats daarvan deels of helemaal naar één of beide zijden buigt. Dit komt omdat ze niet langer lange afstanden sterk kunnen zwemmen, waardoor de vinnen verzwakken.
Een veelvoorkomend misverstand over orka's in gevangenschap en over de soort in het algemeen is dat ze geneigd zijn mensen aan te vallen. In werkelijkheid zijn er zeer weinig aanvallen ooit gerapporteerd. In veel gevallen betrof het een mens dat zwom en rondspatte in wateren die bewoond werden door zeehonden, die de walvissen eten. Dit deed de mensen eruitzien als zeehonden vanuit het perspectief van de walvis, wat hen ertoe bracht aan te vallen. In de meeste gevallen, zodra het beest precies doorhad wat het aan het doen was, trok het zich terug.
De gemiddelde levensverwachting voor orka's in de wild is ongeveer 50 jaar voor vrouwtjes en 30 jaar voor mannetjes. Hoewel ze over het algemeen goed worden verzorgd in gevangenschap, zijn er nog steeds onvermijdelijke, negatieve effecten op hun levensverwachting. Van de bijna 200 walvissen sinds de jaren 60 in gevangenschap genomen, hebben bijna 75 procent niet langer dan 10 jaar geleefd. Minder dan 20 overleefden langer dan 15 tot 20 jaar. Slechts twee hebben iets bereikt dat in de buurt komt van hun normale levensverwachting.