Huisdieren
Huisdieren
Gordeldieren zijn kleine allesetende zoogdieren met een harde, leren schelp. Hoewel gordeldieren niet moeilijk te verzorgen zijn, en sommige mensen ze als aangename en exotische huisdieren ervaren, moet je zorgvuldig overwegen voordat je een wild wezen aan je huishouden toevoegt. Gordeldieren worden ook in gevangenschap gehouden voor gebruik in wetenschappelijk en medisch onderzoek, vooral bij de studie van lepra. In sommige delen van de wereld worden ze gefokt voor hun vlees, dat zou lijken op fijnkorrelig varkensvlees.
Er bestaan twintig verschillende soorten gordeldieren, maar slechts één--de drie-banded gordeldier, inheems in Brazilië--kan zichzelf in een rol oprollen om aan roofdieren te ontkomen. Echter, het "pantser" op het lichaam van het dier is een effectieve verdediging, ongeacht de positie van het gordeldier. Gordeldieren zijn niet blind, hoewel hun zicht slecht is. Dit wordt echter gecompenseerd door hun uitstekende gehoor en reukvermogen. Hoewel vrouwelijke gordeldieren soms zouden voortplanten zonder de hulp van een mannetje, is dit niet het geval; in plaats daarvan kunnen vrouwelijke gordeldieren die onder stress staan de groei van een bevrucht ei tot twee jaar uitstellen.
Naast hun ongeschiktheid als huisdier voor de meeste mensen, zijn er twee zeer ernstige problemen met het houden van een huisdier gordeldier in de Verenigde Staten. De eerste is dat het houden van dit dier in gevangenschap zonder vergunning in veel delen van het land illegaal is. Vergunningen om gordeldieren te houden worden normaal gesproken niet verleend aan potentiële huisdier eigenaren. Neem contact op met je lokale wildlevenafdeling voor informatie over de juridische status van huisdier gordeldieren in je regio. Gordeldieren dragen af en toe lepra; mensen zijn zelden geïnfecteerd met deze ziekte na het hanteren van levende gordeldieren.
Gordeldieren lijken vaak aantrekkelijke huisdieren voor degenen die geïnteresseerd zijn in het bezitten van een ongebruikelijk dier. Echter, ze zijn wilde dieren die gedrag vertonen dat meer past bij hun natuurlijke omgeving dan bij de huishouding van een persoon. Gordeldieren graven en foerageren extensief, wat gazons, tuinen en landschapsarchitectuur kan vernietigen. Wilde gordeldieren worden om deze reden vaak als ongedierte beschouwd. Ze zijn ook nachtactief en zijn meestal slechts vier uur per nacht wakker. Dit betekent dat de eigenaar van een huisdier gordeldier kan rekenen op herhaaldelijk worden gewekt 's nachts door het geluid van het gordeldier dat in vuilnisbakken roest, lampen en meubels omver werpt en aanzienlijke schade aanricht. Deze dieren hebben ook een sterke muskusgeur die de meeste mensen onaangenaam vinden, en ze dragen meestal vlooien.
De meest bekende gordeldier is ongetwijfeld de nine-banded gordeldier. Het komt veel voor in het zuidwesten van de Verenigde Staten, maar wordt zelden levend gezien. Deze soort heeft een zeer ongebruikelijk voortplantingssysteem; ze krijgen altijd genetisch identieke vierlingen die dezelfde placenta delen. Brazilië's drie-banded gordeldier wordt beschouwd als de klassieke gordeldier, omdat het het kenmerkende uiterlijk heeft dat met gordeldieren wordt geassocieerd en, in tegenstelling tot andere voorbeelden van het geslacht, zichzelf in een bal rolt wanneer het bedreigd wordt. De kleinste en meest ongebruikelijk ogende gordeldier is de pink fairy gordeldier; het lijkt op een mol met roze pantser alleen op de rug en is minder dan zes inch lang, staart inbegrepen.
Er bestaan twintig soorten gordeldieren; alle zijn inheems in Amerika, maar alleen de nine-banded gordeldier leeft in het wild in de Verenigde Staten. De nine-banded gordeldier maakt zijn thuis in zuidelijke staten met warme klimaten, evenals in delen van Mexico. Deze soort werd niet gevonden ten noorden van de Rio Grande tot de jaren 1850; sindsdien is zijn territorium geleidelijk uitgebreid tot ver in centraal Missouri. De meeste andere soorten gordeldieren worden alleen in Zuid-Amerika gevonden, maar de Northern naked-tail gordeldier komt ook voor in Centraal-Amerika. Vanwege de lage lichaamstemperatuur en het gebrek aan isolerende vacht van de gordeldier, gedijt het slecht in koele klimaten.