Huisdieren
Huisdieren
Gehuld in totale duisternis, waar hoge atmosferische druk en lage zuurstofniveaus de minst verkende gebieden van de aarde creëren, omvat deze diepzee-zone het grootste deel van de oceaan en is de thuisbasis van een aantal van zijn meest ongebruikelijke wezens. De vissen die hier leven zijn interessant en grotendeels onbekend voor mensen omdat we niet diep genoeg kunnen doordringen om ze te zien zonder wetenschappelijke apparatuur en ze zijn doorgaans niet in staat om in gevangenschap te leven.
De lantaarnvis is een zilvergrijs-doorzichtige vis die als volwassene slechts ongeveer 15 centimeter lang is, hoewel sommige tot 30 centimeter kunnen groeien. Deze vissen leven op diepten van ongeveer 365 tot 900 meter en voeden zich met nog kleinere vissen die ze aantrekken met hun bioluminescente buik.
Lantaarnvissen worden gevonden in de oceaan diepten over de hele wereld en behoren tot de meest voorkomende vissen in de zee. De lantaarnvis plant zich extern voort, waarbij de vrouw een ei in het water loslaat en het mannetje het extern bevrucht.
Deze vissen migreren elke dag verticaal, waarbij ze hun dagen doorbrengen in de diepe oceaan en 's nachts dichter bij het oppervlak komen. Men denkt dat ze overdag dieper blijven omdat ze roofdieren willen vermijden op ondiepere diepten. Walvissen, dolfijnen, tonijn, haaien en inktvissen behoren tot de ondiepwater soorten die ze een smakelijke traktatie vinden.
De borstelmond is een kleine vis die bijna volledig doorzichtig is van uiterlijk, met twee rijen bioluminescente lichten langs zijn onderkant. De borstelmond is de meest overvloedige vis ter wereld, volgens de website van de Monterey Bay Aquarium.
De borstelmond is een populaire prooi bij andere diepzeevissen vanwege zijn overvloed.
De vis vermijdt roofdieren op een zeer interessante manier. Omdat de vissen vrijwel doorzichtig zijn en lichten op hun buik hebben, kunnen ze boven diepzeevissen zweven en onzichtbaar lijken. De bioluminescente lichten en de doorzichtige kleur van het lichaam doen alsof ze geen schaduw werpen. Aangezien veel diepzeevissen naar het oppervlak kijken om zwak licht te vangen om schaduwen rond ondiepere vissen te werpen voor voeding, beschermt dit de borstelmond tegen anders zeker ondergang.
De vipervis ziet eruit en gedraagt zich zo fel als zijn naam doet vermoeden. Deze lange, dunne vissen kunnen lengtes tot 60 centimeter bereiken en hebben grote verwijde, uitpuilende ogen en lange scherpe kijktanden die uit de mond steken, bijna de ogen van de vis raakend.
Deze roofvissen stormen met hoge snelheid om hun prooi te doorboren op de tanden die uit hun mond steken. Men gelooft dat de eerste wervel achter zijn kop een schokabsorber is om de vis te beschermen terwijl hij in zijn slachtoffer rampt.
De vipervis migreert ook overdag, waarbij hij rond de 1.500 meter diep overdag blijft en 's nachts tot 600 meter van het oppervlak komt om te jagen.