Huisdieren
De industrie van viskwekerijen is een van de snelst groeiende soorten landbouw in de 21e eeuw, met een groeisnelheid van ongeveer drie keer sneller dan landbouw op basis van landdieren. Viskweek is het proces van het omheinen van vissen in netten of metalen kooien op binnen- of oceaanlocaties voor opfok en groei voordat ze worden geslacht voor consumptie. De gevaren van viskweek omvatten overbevolking, letsel en ziekte.
Vis- of aqua-kweek is een winstgevende industrie voor degenen die gezonde vissen kweken en opfokken voor menselijke consumptie. Het gebruik van vis als voedselbron neemt toe omdat vis wordt gezien als onderdeel van een gezond dieet vanwege hun lage calorie- en cholesterolgehalte en hun hoge percentage eiwitten. Viskweek kan winstgevend zijn omdat vissen een hoog percentage van hun voedsel omzetten in lichaamsweefsel; ongeveer 70 procent van het voedsel wordt omgezet in weefsel. Het percentage van een vis dat kan worden gebruikt voor producten kan zo hoog als ongeveer 60 procent van het lichaam van de vis zijn.
Gevaren van viskweek omvatten overbevolking van kleine netten omheiningen wat leidt tot een hoge incidentie van ziekte en infectie binnen viskwekerijen. De meerderheid van de vissen die worden gekweekt voor consumptie zijn carnivoren, met grotere vissen binnen een kwekerij die vaak kleinere vissen eten. Vissen worden gesorteerd op grootte om de problemen van grotere vissen die kleinere pesten te voorkomen door ze door een reeks roosters en gesegmenteerde filters te pompen om gelijk-grote vissen samen in hokken te houden. Het gevaar van deze sorteerprocedures is de schade die wordt toegebracht aan vissen terwijl ze door elk segment gaan; schade kan omvatten beschadigde schubben die de vermogen van elke vis om infectie te bestrijden kunnen beperken. Vissen die worden gekweekt voor consumptie kunnen ook worden beïnvloed door overbevolking, wat kan leiden tot luizeninfecties die delen van hun gezichten en lichamen kunnen opeten. Andere parasieten kunnen ook kweken in overbevolkte viskwekerijen resulterend in wonden en verlies van schubben die elke vis beschermen tegen infectie.
Het paai gedrag en groeisnelheden van vissen worden ook veranderd door viskwekers door de toepassing van medicijnen en genetische modificatie. Niet-carnivore soorten vissen kunnen hun dieet veranderen door viskwekers die proberen de groeisnelheden te verhogen door visolie en vismeel te voeren dat niet deel uitmaakt van het natuurlijke dieet van een niet-carnivore soort. Andere gevaren van viskweek omvatten de grote hoeveelheid oceaan gevangen vissen die nodig zijn om een klein percentage van kweeksoorten te voeden. Kweek zalm en zeebaars vereisen tot 2,3 kg oceaan gevangen vis om te worden geconsumeerd om ongeveer 0,45 kg markteerbare vis terug te krijgen.
Waar aqua kwekerijen worden gecreëerd in oceaan en rivieromgevingen, kunnen gevaarlijke verontreinigende stoffen worden vrijgegeven in wateren met wilde soorten vissen. Uitwerpselen die zich ophopen in viskwekerij hokken en kooien kunnen in grote hoeveelheden worden vrijgegeven in wateren die worden gebruikt door wilde vissen en andere aquatische soorten. Er zijn geen regelgevingen in de VS in 2011 die de eigenaren van viskwekerijen verplichten om hun bestand vissen menselijk te behandelen.