Huisdieren
Huisdieren
De American Tilapia Association rangschikt tilapia als het vijfde meest gegeten zeevruchten in de Verenigde Staten. Deze mager, wit, hoogproteïne vis spreekt de Amerikaanse consument aan vanwege zijn milde, lichte smaak en lage kwikgehalte. Ondanks de toenemende populariteit van tilapia in de V.S., wordt echter de meerderheid van de gegeten tilapia geïmporteerd van viskwekerijen in het buitenland. Amerikaanse aquacultuuristen hebben echter begonnen interesse te krijgen in tilapia, met de productie van verse vis voor restaurants en vismarkten op boerderijen in de hele V.S.
Twee gewone soorten gekweekte tilapia zijn Nijl-tilapia en blauwe tilapia. Nijl-tilapia, de meest gekweekte tilapia-soort wereldwijd, wordt al sinds 3000 jaar geleden in vijvers gekweekt. In feite stellen hiërogliefen in Egyptische graftomben de teelt van deze populaire vis voor. Commercieel gekweekt in meer dan 85 landen, is Nijl-tilapia een zeer beheersbare soort die een milde, half-vaste vlees produceert dat lijkt op meerval.
Blauwe tilapia daarentegen verdraagt koelere watertemperaturen beter dan Nijl-tilapia. Dit maakt het een populaire keuze voor teelt in de Verenigde Staten. Echter, blauwe tilapia groeit langzamer dan Nijl-tilapia en andere gekweekte soorten. Vergelijkbaar in smaak en textuur met Nijl-tilapia, biedt blauwe tilapia een subtiele smaak, half-vaste vlees.
Als tropische vissen hebben tilapia warm water nodig om te overleven. Afhankelijk van uw klimaat kunnen ze in buitenvijvers of binnenaquacultuursystemen worden gekweekt. Optimale temperaturen liggen tussen de 82 en 86 graden Fahrenheit. Voor tilapia treedt de dood op in wateren onder de 50 F, en watertemperaturen onder de 68 F belemmeren hun groei.
Tilapia zijn alleseters, die zich voeden met waterplanten, algen, kleine ongewervelden, bacteriën en detritusmateriaal. Hoewel ze organismen eten die laag op de voedselketen staan, hebben tilapia een gebalanceerd dieet van eiwitten, vezels, koolhydraten, vitamines en mineralen nodig voor de beste groeisnelheden. Wanneer ze een eiwitrijk dieet krijgen, kunnen tilapia ongeveer één pond groeien voor elke anderhalf pond voer, volgens het Department of Agricultural Economics van de North Dakota State University.
Tilapia planten zich snel voort, waardoor ze economisch zijn om te kweken, maar ook problematisch. Vrouwtjes paaien vaak voordat ze geslachtsrijp zijn, wat hun groei belemmert en ongewenste voedselconcurrentie creëert. Vanwege hun snelle reproduktiesnelheid zijn veel soorten tilapia ecologisch schadelijk als ze in het wild terechtkomen. Daarom kunnen wetten in sommige gebieden de teelt van bepaalde soorten verbieden.
Om snelle reproduktiesnelheden te controleren, geven tilapia-kwekers de voorkeur aan overwegend mannelijke populaties. Om dit te bereiken, gooien ze de vrouwtjes weg of keren ze hun geslacht om door hormonen aan hun voer toe te voegen tijdens de vroege levensfasen. Hybriden zijn ook gekweekt, wat zeer hoge percentages mannelijke populaties oplevert.
Tilapia worden gekweekt in vijvers, kooien en tanks. Vijvers bieden de meest natuurlijke omgeving en zijn het meest gebruikt. Vijverteelt maakt voornamelijk gebruik van kleine, ondiepe lichamen van water om controle en gemak bij de oogst te vergroten. In grotere lichamen van water gebruiken viskwekerijen vaak mesh-kooien om de oogst te vergemakkelijken en het paaien te controleren. Aquacultuurtanks, de duurste optie, bieden ook de grootste mate van controle.